व्हडली धूव घरच्या दर संकश्टाची पगार नाशिल्ली मॅनेजर केन्ना जाली?
हॉस्पिटल, वाद, वाडदीस आनी रातचे फोन — जें काम कोणाच्याच दोळ्यांक दिसना, तें एका हप्त्याच्या नोंदींतल्यान दिसपाक लावप आनी दरेक वांट्याक एक नांव दिवप.
Direct answer
व्हडले धुवेचेर घरचें संकश्ट-काम कोणूच सोंपयना; तें हळूहळू तिच्या पांयांर येता, कारण ती लागीं आसता आनी तिका तें जमता. मोगान केल्लें काम खरें, पूण एकल्याचेर उरलें जाल्यार तें थकवो, राग आनी घरांत एकूच आदार अशें धोक्याचें चित्र तयार करता. एका हप्त्याचीं सगळीं कामां बरयात, वेळ मेजात, आनी दर वांट्याक एक नांवाचो मालक आनी एक बदली मनीस थारायात.
वाळपय, मंगळारा रातचे साडेधा
वाळपयच्या मामलेदार कचेरेंत कारकून आशिल्ली आंजली गावस छत्तीस वर्सांची. मंगळारा रातचे साडेधा जाले तेन्ना तिचो पूत झोंपिल्लो, आनी ती रांदपकुडींत भांडीं धुवतना फोन खांद्यार धरून उलयताली. पयलो फोन केरीसावन आवयचो: बाबाचें BP परत वाडलां, आनी शेनवारा रुपेशाच्या पुताच्या वाडदिसाचो केक सांगला काय? दुसरो फोन दुबयसावन रुपेशाचे बायलेचो, रडत: रुपेशाकडेन परत झगडीं जालीं, आंजलीन ताका समजावचें. ‘गावस कुटुंब’ ह्या WhatsApp ग्रुपार चवदा मेसेज वाचूंक नाशिल्ले; निमाणो कारवारांतल्या ल्हान भयणीचो, कवितेचो: ‘आंजू, बाबाचो रिपोर्ट आयलो?’ बिरेस्तारा बाबाक बांबोळेक व्हरपाखातीर तिणें ह्या म्हयन्यांतली तिसरी रजा घेतिल्ली. तिचो घोव संदीप दारांत उबो रावलो आनी फकत विचारलें, ‘कितें करूं?’ आंजलीन जाप दिली, ‘कांय ना, हांव पळयतां.’
हें काम तिका कोणें दिलें?
कोणेंच ना. आंजली एकुणीस वर्सांची आशिल्ली तेन्ना आज्जी न्हाणयेंत पडली, आनी बाबा आनी आवय भियेलीं तेन्ना तिणें रिक्षा आपयली, दोतोराचे कागद सांबाळले. त्या दिसासावन घरांत कसलेंय संकश्ट आयलें जाल्यार पयलें नांव तिचें. रुपेश शिकपाक भायर गेलो, मागीर नोकरेक दुबय; कविता लग्न जावन कारवाराक. तांकां कोणें ‘तुमी करात’ म्हळें ना, आनी आंजलीक कोणें ‘तूंच कर’ म्हळें ना. पूण जें चलता तें सवय जाता, आनी जमपी मनशाचेर सगळ्यांचो विस्वास हळूहळू ताची जापसालदारकी जाता. जायत्या घरांनी हो भार धुवेचेर येता, कारण चलयांनी सगळ्यांचें मन सांबाळचें अशी अपेक्षा ल्हानपणासावन आसता, आनी पुतांक ‘तो व्यस्त’ म्हूण सोडटात.
मोग आनी न दिसपी वावर
आंजली हें सगळें मोगान करता, आनी तो मोग खरो. ताचेवांगडा कांय राखलां: बाबाची भलायकी वेळार पळयल्या, घर एकठांय उरलां, आनी तिका आपूण गरजेची अशें दिसता. पूण ताचें मोल कोणाच्याच हिशोबांत ना: तिची नीद, रजेचे दीस, पुताचो वेळ, आनी मनांत सांचिल्लो एक ल्हानसो राग जो कोणाकूय सांगूं येना. आनी एक धोको कोणाच्याच मनांत येना: घर एकाच मनशाचेर उबें आसा. ती दुयेंत पडली जाल्यार बाबाच्या वखदांची वळेरी कोणाकडेनच ना. हांगा म्हायतीय उणी आसा. रुपेश आनी कवितेक कामांचो आवाको खबर ना; तांकां फकत निकाल दिसतात, वावर न्हय. आनी आवय-बापायक आंजली थकल्या हें कोणें सांगूंक ना.
एक हप्तो, एक नोंद
तक्रार करचे आदीं आंजलीन एक हप्तो नोंद दवरली. फोनांतल्या नोट्सांत दर कामाक एक ओळ, दिसा निमाणें दोन मिनटां. ताचेवयल्यान मनांतलो भार कागदाचेर आयलो, आनी कागदाचेर तो आवाज करना. दर ओळींत इतलें पुरो:
- कितें काम आशिल्लें — फोन, भेट, बुकिंग, वाद सोडोवप, खरेदी.
- तें कोणें सांगलें, वा कोणें न सांगतां तुमीच उखललें.
- ताका कितलीं मिनटां लागलीं, प्रवास धरून.
- तें काम हेर कोणें करूंक शकलें आसतें काय, पयस आसून लेगीत.
हप्त्याचें चित्र आनी नवो वांटो
सात दिसां उपरांत आंजलीच्या नोंदींत सत्तावीस कामां आनी सुमार णव वरां आशिल्लीं. तिणें तीं पांच वांट्यांनी गुठलायलीं आनी दर वांट्याक एक मालक आनी एक बदली सुचयलो:
| वांटो | ह्या हप्त्यांत | नवो मालक | बदली |
|---|---|---|---|
| बाबाची भलायकी | दोतोराची वेळ, रिपोर्ट, बांबोळेक व्हरप | रुपेश: online बुकिंग आनी दोतोराकडेन फोन | संदीप: दुसऱ्या बिरेस्तारा गाडी |
| आवयचीं वखदां आनी बँक | वखदां हाडप, पेन्शनाचें काम | आंजली | कविता: फोनार उगडास |
| कुटुंबांतले वाद | रुपेश आनी ताची बायल | ते दोगूय स्वता | कोणूच ना |
| वाडदीस आनी कार्यां | केक, भेटवस्त, आमंत्रणां | कविता | रुपेशाची बायल |
| सरकारी कागद | घरपट्टी, रेशन कार्ड | आंजली | रुपेश: online भरणां |
आयतारचो video call
आंजलीन आयतारा सांजे सगळ्यांक एकाच video call चेर आपयलें आनी तक्रारीबदला नोंदीचो फोटो ग्रुपार धाडलो. तिणें उतरां आदींच थारायिल्लीं: ‘हांव थकल्यां, आनी हें कोणाचो दोश न्हय. हें सगळें एकल्यान चलता, ही पद्दत धोक्याची. हांव दुयेंत पडल्यां जाल्यार बाबाचीं वखदां कोणाक खबर ना. दर वांट्याक एक नांव जाय — मालक, आनी तो ना जाल्यार बदली.’ तिणें कोणाचोच हिशोब काडलो ना, फकत वरां दाखयलीं. कविता पयलीं शांत उरली, मागीर तिणें विचारलें, ‘तूं इतलें करताली, हें आमकां कित्याक सांगलें ना?’ त्या प्रस्नाक जाप नाशिल्ली, आनी ताची गरजूय नाशिल्ली.
येतल्यो आडखळी
असल्या उलोवण्यांत जायतीं फावटीं तीन वाक्यां येतात, आनी तांकां शांत जाप आसूं येता:
- ‘तूं लागीं आसा, तुका सोंपें’ — लागीं आसप म्हळ्यार वेळ आसप न्हय; भेटींचें काम म्हजें, पूण बुकिंग आनी फोन पयसल्यान जातात.
- ‘तुका बरें जमता’ — तें जमलें कारण सतरा वर्सां हांवें एकल्यान केलें; तुमीय शिकतले.
- ‘हांव दर म्हयन्याक पयशे धाडटां’ — ते पयशे गरजेचे आनी तांकां मान आसा; पूण वेळाचो वांटो वेगळो, तो ह्या तक्त्यांत आसा.
आवय-बापायची सवय बदलप
सगळ्यांत कठीण वांटो तक्तो न्हय, सवय. बाबाक कसलोय प्रस्न आयलो जाल्यार तो आंजलीचोच नंबर लायतालो. तिणें ताका केरीक वचून समजायलें, आनी ताच्या फोनाचेर रुपेशाचो नंबर पयलो दवरलो. फुडलो म्हयनो दर फावट प्रस्न आयलो तेन्ना तिणें मोगान वाट दाखयली: ‘बाबा, रिपोर्टाचें रुपेशाक विचार, ताणें दोतोराकडेन उलयलां.’ कांय गजाली तिच्या पद्दतीन जाल्यो ना: केक दुसऱ्या बेकरेंतलो आयलो, आनी एक फावट बुकिंग उसिरा जालें. जीव आनी भलायकेचें काम सोडल्यार उरिल्लीं कामां दुसऱ्यांच्या पद्दतीन जावंक दिवप, हो ह्या बदलाचो भाग.
थकवो खोल गेलो जाल्यार
कांय व्हडल्यो धुवो हो भार वर्सांनी उखलतात, आनी तो थकवो नीद वचप, ल्हान गजालींनी रडूं येवप, वा कसलेंच खोस उरूंक नासप अशें दिसता. असो थकवो दुबळेपण न्हय. मन खूब जड जालां जाल्यार Tele-MANAS च्या 14416 (वा 1-800-891-4416) नंबराचेर फोन करात; ही सेवा मोफत, चोवीस वरां, आनी हिंदी आनी हेर जायत्या भारतीय भासांनी उलयता. कोणाच्याय जिवाक आतांच धोको आसल्यार 112 क फोन करात.
कुंडली आनी कुटुंबाची वांटणी
कांय घरांनी अशें म्हणटात की व्हडल्या भुरग्याच्या नशिबांतूच भार आसता, वा साडेसातींत सगळें जड जाता. साडेसाती म्हळ्यार जल्मचंद्राच्या राशीसावन बारावे, पयले आनी दुसरे राशींतल्यान शनीचो सुमार साडेसात वर्सांचो गोचर; तो एक काळ, कसलेंच कर्तव्य न्हय. कोणाचीय कुंडली घरांतलीं कामां कोणें करचीं तें थारायना; तें थारावप कुटुंबाच्या उलोवण्याचें काम. Astro Ratan चेर कुटुंबांतल्या दरेकल्याचें प्रोफायल ताच्याच कुंडलीवयल्यान आनी ताच्या संमतीन दवरूं येता, आनी दरेकलो आपल्या स्वताच्या प्रस्नांचो विचार करूंक शकता; कुटुंबाखातीर ज्योतीश हांगा ताची म्हायती आसा. एका भायल्या संकेताक निर्णय दिवपाचो धोको भविश्य वाचून योजना रद्द करप ह्या लेखांत वाचात.
मोग मेजूं येना, पूण हप्त्याचीं वरां मेजूं येतात — आनी वरां वांटूं येतात.
तीन हप्त्यां उपरांत, एक बिरेस्तार
तिसऱ्या हप्त्याच्या बिरेस्तारा संदीप बाबाक बांबोळेक घेवन गेलो. दोतोराची वेळ रुपेशान दुबयसावन online बुक केल्ली, आनी रिपोर्ट आयलो तेन्ना ताणें स्वता दोतोराकडेन फोनार उलोवन ग्रुपार सारांश धाडलो. आंजली वाळपयच्या कचेरेंत अकरा वरांर आपल्या मेजार आशिल्ली, आनी कितल्याश्या म्हयन्यांनी पयले फावट तिचो फोन शांत आशिल्लो. खिणभर तिका अपराधी दिसलें, मागीर हळू. दनपारां कवितेचो मेसेज आयलो: ‘आंजू, आयज तुका कितें जाय?’
Key takeaways
- व्हडले धुवेक हें काम कोणें सोंपयलें ना; ती लागीं आशिल्ली आनी तिका जमतालें, देखून तें तिचेर उरलें.
- एका हप्त्याची नोंद — कितें, कोणें सांगलें, कितलीं मिनटां — न दिसपी कामाक आंकडो दिता, आनी आंकड्याचेर वाद उणो जाता.
- दर वांट्याक एक मालक आनी एक बदली: पयस आशिल्ल्या भावंडांकूय online आनी फोनाचीं कामां दिवंक जातात.
- पयशे धाडप आनी वेळ दिवप हे दोन वेगळे वांटे; दोनूय मानात, पूण एकान दुसरें फारीक जायना.
घरांत कसलेंय संकश्ट आयलें जाल्यार जिका पयलो फोन वता, त्या व्हडले भयणीक वा इश्टिणीक हो लेख धाडात — तिच्या न दिसपी वावराक हांगा एक तक्तो मेळटा.
कुटुंबांतल्या दरेकल्याचें प्रोफायल ताच्याच कुंडलीवयल्यान आनी संमतीन दवरात, आनी घरचो वांटो उलोवणेंतल्यान थारायात.
