थेरपी घेवपाचें थारायलें; घरच्यांनी ताका “drama” म्हळें

कुंकळ्ळेंत, आयतारचें जेवण

कुंकळ्ळेंतल्या सावंतांच्या घरांत आयतारा दनपारां हुमण-शीत आनी तळिल्लें बांगडें आशिल्लें. हरीश सावंत तीस वर्सांचो, थंयच्या एका काजू कारखान्यांत अकावंटंट. फाटले चार म्हयने ताका राती नीद येनाशिल्ली, आनी दोन फावटीं गाडी चलयतना छातींत धडधड जावन ताका रस्त्याकुशीक थांबचें पडिल्लें. देखून ताणें दर शेनवारा सांजे पांच वरांर एका कौन्सेलराकडेन online sessions सुरू केल्ले. काल आवयन दारा भायल्यान ताचो आवाज आयकिल्लो. जेवतना काकान हांसत सांगलें, ‘आमच्या काळार मन जड जालें जाल्यार शेतांत वचून घाम काडटाले; आतां पयशे दिवन उलयतात. हें सगळें drama.’ धाकटो भाव नितीन हांसलो. आवयन हळूच विचारलें, ‘कोणें तुजेर कितें केलें? आमी कितें उणें केलें?’ बापूय कांयच उलयलो ना, फकत निमाणें इतलें म्हळें: ‘गांवांत कोणाक सांगूं नाका.’

‘drama’ ह्या उतराफाटलो भंय

काकाची थट्टा, आवयचो प्रस्न आनी बापायचें ‘सांगूं नाका’ — तिन्नूय वेगवेगळे आयकूंक येतात, पूण तांच्या मुळांत एकूच भंय आसा. जायत्या घरांनी मानसीक भलायकेचो उल्लेख म्हळ्यार ‘वेडेपण’ अशें जुनें चित्र मनांत उबें रावता. आवयक दिसता की पुताक दुख्ख जालां जाल्यार तो तिचो दोश. बापायक गांवांतल्यो गजालींचो भंय. आनी काकाच्या पिळग्येंत दुख्ख सोंसप हीच शिकवण आशिल्ली, उलोवप न्हय. हातूंतलो कोणूच हरीशाचो दुस्मान न्हय. पूण भंयान काळजी दाखयली जाल्यार ती थट्टेच्या रुपान येता, आनी ती थट्टा ज्याका काळजीची गरज आसा ताकाच परत लिपोवंक लायता.

काळजी आनी कलंक, दोनूय वटांनी

घरच्यांचो विरोध कांय राखपाचो प्रयत्न करता: कुटुंबाची प्रतिमा, आवय-बापायची ‘आमी बरे आवय-बापूय’ ही भावना, आनी घरच्यो गजाली घरांतूच उरच्यो हो विस्वास. ताचें मोल हरीश भरतलो: उपचार अर्द्यार सोडप, लिपून session घेवप, आनी नीद नाशिल्ल्यो राती चालूच उरप. हरीशाचें खाजगीपण ताची बरी जावपाची सुवात राखता. ताचें मोल घरचे भरतात: तांकां भायर दवरल्या सारकें दिसता, आनी भंय वाडटा. हांगा दोनूय वटांनी म्हायती उणी. घरच्यांक थेरपी कसली आसता तें खबर ना; आनी हरीशान तांकां अजून सांगूंक ना की ताका तांचेकडल्यान कितें जाय — फकत थट्टा बंद, आनी प्रस्न ना.

थेरपी म्हळ्यार कितें, आनी कितें न्हय

थेरपी म्हळ्यार शिकिल्ल्या मानसशास्त्रज्ञा वा कौन्सेलराकडेन नेमान उलोवन मनाच्यो गांठी समजून घेवप आनी नीद, भंय, राग वा दुख्खाक तोंड दिवपाच्यो रिती शिकप. ती फकत ‘गंभीर’ दुयेंसाखातीर न्हय; मोडिल्ल्या पांयाक दोतोराकडेन वतात, तशेंच जड जाल्ल्या मनाक. उलोवणें गुपीत उरता; कौन्सेलर ताची खबर कोणाकच दिना, फकत जिवाक धोको आसल्यार वेगळो नेम आसता. मानसोपचार दोतोर हो वखदां दिवंक शकपी दोतोर, आनी गरज आसल्यार दोनूय मेळून काम करतात. आनी बरी थेरपी आवय-बापायचेर दोश घालपाक शिकयना; ती आपल्या सवयी वळखून आपली जाप वेंचपाक शिकयता.

एक वाक्य, परत परत

दर जेवणार नवे युक्तिवाद दिल्यार थट्टेक दर आयतारा नवो मंच मेळटा: काकाक जाप, ताचेर नवी थट्टा, ताचेर नवी जाप. हरीशाच्या कौन्सेलरान एक सादी रीत सुचयली — एकूच शांत वाक्य, एकाच सुरान, दर फावट तेंच, आनी मागीर विशय बदलप. वाक्य लांब नासचें, ताचेर प्रस्न नासचो, आनी तातूंत कोणाचेरूय आरोप नासचो. पयल्या फावटीं ताचेर हांसतले, दुसऱ्या फावटीं चीड येतली, आनी तिसऱ्या चवथ्या फावटीं सादारणपणान विशय आपसूक सोंपता, कारण वाद करपाक कोणूच मुखार ना. हरीशान वापरिल्लें वाक्य हें:

कितें सांगचें, कितें आपल्याकडेन दवरचें

खाजगीपण म्हळ्यार लिपोवप न्हय. हरीशान आपल्याखातीर ही शीमा थारायली:

• सांगूं येता: हांव थेरपीक वतां, ती म्हाका उपेगी पडटा, आनी शेनवारा सांजे एक वर हांव वेस्त आसतलों.
• सांगचें पडना: session मदीं कितें उलयतात, कौन्सेलराचें नांव, आनी कसलेंय निदान.
• घरच्यांकडल्यान मागूं येता: सोयऱ्यां मुखार थट्टा ना, आनी session विशीं प्रस्न ना.
• आवयक खास सांगूं येता: हें तुज्या दोशाविशीं न्हय.

आवयकडेन वेगळें उलोवणें

जेवणाच्या मेजार आवयचो प्रस्न उलोवपाक सुवात नाशिल्ली. सांजे हरीश तिच्यावांगडा आंगणांतल्या तुळशीकडेन बसलो आनी सांगलें, ‘आवय, तुवें कांयच उणें केलें ना. म्हज्या मनाक थकवो आयला, आनी तो सोडोवपाक हांव मदत घेतां, जशी पोटाक त्रास जालो जाल्यार घेतां.’ आवय थोडो वेळ उलयली ना. मागीर तिणें एकूच प्रस्न विचारलो: ‘नीद आतां येता?’ हरीशान तिका फकत इतलें सांगलें — थोडी बरी. बापायक ताणें वचन दिलें की तो गांवांत गजाल करचो ना; ताचेर बापूय शांत जालो. कोणाक सांगचें हो हरीशाचो निर्णय, आनी तो बापायच्या भंयाक मान दिवन घेवंक जाता.

Session ची सुवात राखप

घरांत रावपी जायत्या जाणांक online session घेवपाक खाजगी सुवातूच मेळना. हरीशान आपल्या कुडीचें दार धांपून headphones वापरपाक सुरवात केली, आनी एका फावटीं आवय दारा भायर आसतना ताणें ऑफिसाच्या गाडयेंत बसून session घेतलो. कांय जाण कारखान्याच्या वा ऑफिसाच्या एका रिकाम्या कुडींत, वा न्हंयकांठार चलत उलयतात. फोन घरच्यांच्या हातांत वता जाल्यार session ची ॲप lock करपाक जाता. हीं ल्हान पावलां लिपोवप न्हय; तीं उपचाराक गरजेची शांतताय राखतात.

मन खूब जड जालें जाल्यार

घरच्यांच्या उतरांनी थेरपी सोडपाचो विचार येता, वा session मदल्या दिसांनी मन खूब जड जाता, जाल्यार Tele-MANAS च्या 14416 (वा 1-800-891-4416) नंबराचेर फोन करात. ही सरकारी सेवा मोफत, चोवीस वरां, आनी हिंदी आनी हेर जायत्या भारतीय भासांनी उलयता. कोणाच्याय जिवाक आतांच धोको आसल्यार 112 क फोन करात. दोतोरान वखदां दिल्यांत जाल्यार घरचे सांगतात म्हूण तीं बंद करूं नाकात; बदल करपाचो आसल्यार तो दोतोराच्या सल्ल्यानूच.

ग्रह, पूजा आनी थेरपी

सावंतांच्या घरांत एका मावशेन सुचयलें की हरीशाचे ग्रह वायट चलतात, पूजा कर आनी हें थेरपीचें सोड. ज्योतीश कोणाक जिणेंतल्या काळांचो विचार करपाक मदत करूं येता, पूण तो थेरपी, दोतोर वा वखदाची सुवात केन्नाच घेना. Astro Ratan हो AI ज्योतिशी पूजा, रत्नां वा म्हारग उपाय विकना. ताची दिसाची मार्गदर्शनाय तुमच्या कुंडलीवयल्यान दिसाचो एक विचार सांगता — जो कांय जाणांक वहयेंत बरोवपाक वा session क व्हरपाक एक प्रस्न दिता, उपचार न्हय. घरांतले मोगाचे भंय आनी खाजगीपण हांचो तोल प्रौढ भुरग्याचें खाजगीपण आनी आवय-बापायचो भंय ह्या लेखांत वाचात.

फुडलो आयतार

फुडल्या आयतारा काकान परत थट्टा केली. हरीशान तेंच वाक्य सांगलें, एकाच सुरान, आनी मागीर काकाक बांगड्याचें ताट दिलें. काका कांय म्हणूंक पळयतालो, पूण कोणूच जाप दिवंक मुखार नाशिल्लो, आनी विशय क्रिकेटाचेर गेलो. त्या राती साडेअकरा वरांर हरीशाक नितीनाचो मेसेज आयलो, फकत ताका: ‘दादा, म्हाकाय राती नीद येना. तुवें तो कौन्सेलर कसो सोदलो?’

FAQ

Related

• व्हडल्या भुरग्याक खाजगीपण जाय, आवय-बापायक दिसता नकार
• पेपरांतल्या भविश्यान ‘वायट दीस’ म्हळें, आनी तुमी जीण थांबयली?
• AI चो आदार घेवन काम केलें, तरी आपूण fraud आसां अशें कित्याक दिसता?