ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—“ਕੀ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹਾਂ?”
ਨਵਾਂ ਹੋਣਾ ਨਕਲੀ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ; ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ, ਸਿੱਖਿਆ ਲਿਖਣ, ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਗਿਣਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ feedback ਮੰਗਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਢਾਂਚਾ।
Direct answer
ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੱਗਣਾ ਕਿ ਮੈਂ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਅਟਕਣ ਉੱਤੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ, ਜੋ ਸਿੱਖੋ ਉਹ ਲਿਖੋ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦਰਜ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਤੋਂ ਨਿਯਮਿਤ feedback ਮੰਗੋ। ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਡਰ ਘਟਦਾ ਹੈ।
ਗਲ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਕਾਰਡ
ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਆਇਆ ਬਾਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਰਵਨੀਤ ਸਿੰਘ ਮਨੀਮਾਜਰੇ ਦੇ ਇੱਕ PG ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਆਟੋ ਫੜ ਕੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ IT Park ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲ ਵਿੱਚ ਨੀਲੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਲਟਕਦਾ ਕਾਰਡ, ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖਿਆ “Associate Software Engineer”। ਤੀਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ meeting ਵਿੱਚ ਸਭ sprint, PR ਅਤੇ regression ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਵਨੀਤ ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “Ravneet, any blockers?” ਉਹ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ error ਉੱਤੇ ਅਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, “No, all good।” ਰਾਤ ਨੂੰ PG ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਮੰਮੀ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਆਇਆ। “ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਦਾ ਪੁੱਤ?” “ਸਭ ਵਧੀਆ, ਮੰਮੀ।” ਫ਼ੋਨ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹ ਫਿਰ laptop ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਇਸ ਡਰ ਨਾਲ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੋਣ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ।
ਨਵਾਂ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਹੋਣਾ
ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ imposter syndrome ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ: ਇਹ ਯਕੀਨ ਕਿ ਮੇਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਕਿਸਮਤ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਰਦਾ ਫ਼ਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਸਮਝੋ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ interview ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ fresher ਹੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿਆਰ ਮਾਹਿਰ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਨਾ ਜਾਣਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਚੁੱਪ ਦੀ ਕੀਮਤ
ਰਵਨੀਤ ਨੇ ਉਹ error ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਇੱਕ senior ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਕ setting ਗ਼ਲਤ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਨਵੇਂ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਧੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਡਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿ ਪੁੱਛਣ ਨਾਲ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੱਗੇਗਾ। ਇਹੀ imposter ਵਾਲੇ ਡਰ ਦਾ ਅਸਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ: ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਅਟਕੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ, deadline ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ।
ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦਾ ਨਿਯਮ
ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਇੱਕ ਢੰਗ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਆਣਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ, ਜਾਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਘੰਟਾ, ਆਪ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਲਿਖਦੇ ਜਾਓ ਕਿ ਕੀ-ਕੀ ਅਜ਼ਮਾਇਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛੋ, ਪੂਰੇ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ: “ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਜ਼ਮਾਈਆਂ, ਹੁਣ ਇਹ error ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਸ ਮਿੰਟ ਨੇ?” ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਅਗਲੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਝਿਜਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ chat ਉੱਤੇ ਲਿਖ ਕੇ ਭੇਜੋ। ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਕਾਪੀਆਂ, ਇੱਕ ਸਬੂਤ
ਡਰ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਖਤੀ ਸਬੂਤ ਰੱਖੋ। ਕਾਪੀ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਦੀ, ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
| ਕਾਪੀ | ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਿਖਣਾ ਹੈ | ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ |
|---|---|---|
| ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਕਾਪੀ | ਹਰ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਗੱਲ ਜੋ meeting ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ | ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੁੱਛ ਲਓ ਜਾਂ ਆਪ ਲੱਭੋ; ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਵੇਖੋਗੇ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਸਵਾਲ ਹੱਲ ਹੋ ਗਏ |
| ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਕਾਪੀ | ਹਰ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਗ਼ਲਤੀ ਤੋਂ ਕੀ ਸਿੱਖਿਆ | ਉਹੀ ਸਵਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀ ਦੀ ਮਦਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |
| ਜਿੱਤਾਂ ਦੀ ਕਾਪੀ | ਹਰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਛੋਟੀਆਂ ਹੋਣ | ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਹੇ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਪੰਨੇ ਉਲਟ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਨੇ; appraisal ਵੇਲੇ ਵੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਨੇ |
ਚਿਹਰੇ ਨਾ ਪੜ੍ਹੋ, feedback ਮੰਗੋ
ਨਵੇਂ ਬੰਦੇ ਦਾ ਮਨ ਮੈਨੇਜਰ ਦੇ ਹਰ ਰੁੱਖੇ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹਰ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਦੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ: ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੋ ਅਗਲੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਜਵਾਬ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਕਾਪੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਡਰ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਡਰ ਕਿਸੇ ਅਸਲ ਗੱਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰੇ
ਹਰ ਬੇਚੈਨੀ imposter ਵਾਲਾ ਭਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ feedback ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਕਮੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਸਲ ਹੁਨਰ ਦਾ ਖੱਪਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ: ਮੈਨੇਜਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਤੱਕ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਲੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਿਖਲਾਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਨਾਕਾਬਲੀਅਤ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ senior ਜਾਂ HR ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ।
ਘਰ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ “ਸਭ ਵਧੀਆ”
ਰਵਨੀਤ ਟੱਬਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ। ਮੁਕਤਸਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾ ਹਰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਨੇ। ਇਸ ਮਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭਾਰ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਡਰ ਮੰਨਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਅਜਿਹਾ ਰੱਖੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਦੱਸ ਸਕੋ, ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਕਾਲਜ ਦਾ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਾਬਕਾ ਅਧਿਆਪਕ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਵੀ ਠੀਕ ਰੱਖੋ; ਥੱਕਿਆ ਸਰੀਰ ਡਰ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰਕੇ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬੇਚੈਨੀ ਇੰਨੀ ਵਧ ਜਾਵੇ ਕਿ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਵੇ, ਦਿਲ ਘਬਰਾਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਹਾਰਿਆ ਜਿਹਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ Tele-MANAS ਦੇ 14416 ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ, ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੁੰਡਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਾ ਸਰਟੀਫ਼ਿਕੇਟ ਨਹੀਂ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲੀ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਨੇ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਹ ਗ਼ਲਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆ ਗਏ। ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਭਾਵ ਅਤੇ ਵਿੰਸ਼ੋਤਰੀ ਦਸ਼ਾ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੌਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਇਹ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤੀਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ error ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗੋਚਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕਹੇ ਕਿ ਸਾੜ੍ਹਸਤੀ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਾ, ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਇਹ ਜਨਮ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਸਾਢੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਗੋਚਰ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਕਰੀਅਰ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਡਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ AI tools ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹੋ।
ਜੋ ਸਵਾਲ ਅੱਜ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਨੂੰ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ
ਰਵਨੀਤ ਨੇ ਤਿੰਨੇ ਕਾਪੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ। ਸਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਪੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇਕਤਾਲੀ ਸ਼ਬਦ ਸਨ; ਚੌਥੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਂ। ਪਹਿਲੀ feedback ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਟੈਸਟ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਟਕਣ ਉੱਤੇ ਛੇਤੀ ਦੱਸਿਆ ਕਰੇ। ਛੇਵੇਂ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੁੜੀ ਨੇ ਟੀਮ ਜੁਆਇਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸੇ setting ਵਾਲੀ ਗ਼ਲਤੀ ਉੱਤੇ ਅਟਕ ਗਈ। ਰਵਨੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਕਾਪੀ ਦਾ ਪੰਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਡਰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਸਬੂਤ ਹੈ।
Key takeaways
- ਨਵਾਂ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਹੋਣਾ ਵੱਖਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ; ਨਾ ਜਾਣਨਾ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਹਾਲਤ ਹੈ।
- ਅਟਕਣ ਉੱਤੇ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਆਪ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਜੋ ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਉਹ ਦੱਸ ਕੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ; ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ।
- ਸਵਾਲਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਾਪੀਆਂ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਡਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡਾ ਲਿਖਤੀ ਸਬੂਤ ਬਣਦੀਆਂ ਨੇ।
- ਮੈਨੇਜਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾ ਲਾਓ; ਹਰ ਪੰਦਰਵਾੜੇ ਸਿੱਧਾ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਸੁਧਾਰਨਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦੋਸਤ ਨੇ ਹੁਣੇ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ meeting ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ।
ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਦਸ਼ਾ-ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਕੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ Astro Ratan ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ; ਭਰੋਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣੇਗਾ।
