ਸੱਸ-ਸਹੁਰੇ ਦਾ ਆਦਰ ਵੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਨੇ
ਜਦੋਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨਦਿਆਂ ਗੁੱਸਾ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ, ਫਿਰ ਨਰਮ ਪਰ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦ।
Direct answer
ਹਾਂ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਹੱਦਾਂ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੱਸ-ਸਹੁਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਬਦਲਣੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪ, ਨਰਮ ਪਰ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਰੂਪ ਦੇਵੇ। ਦਾਜ ਦੀ ਮੰਗ, ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ ਹੱਦਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ।
ਚੁਬਾਰੇ ਦੀ ਵਾਧੂ ਚਾਬੀ
ਕਪੂਰਥਲੇ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਅਤੇ ਗਗਨਦੀਪ ਦਾ ਕਮਰਾ ਘਰ ਦੇ ਚੁਬਾਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਗਗਨ ਦੇ ਮੰਮੀ-ਡੈਡੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਇਕੱਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਜਸਲੀਨ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਫ਼ਾਰਮੇਸੀ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਛੇ ਦਿਨ ਡਿਊਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਐਤਵਾਰ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਉਸ ਐਤਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਾਧੂ ਚਾਬੀ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਸੱਸ ਜੀ ਸਟੀਲ ਦੇ ਦੋ ਗਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆਏ ਅਤੇ ਬੜੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ, “ਅੱਜ ਜਲੰਧਰ ਵਾਲੇ ਭੂਆ ਜੀ ਆ ਰਹੇ ਨੇ। ਰੋਟੀ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਖਾਣੀ, ਤੇ ਪੁੱਤ, ਛੋਲੇ ਤੂੰ ਬਣਾ ਦੇਈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਬੜੇ ਪਸੰਦ ਨੇ।” ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਨਕੋਦਰ ਆਪਣੇ ਪੇਕੇ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਬੈਗ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ “ਜੀ ਮੰਮੀ” ਕਿਹਾ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਅੱਠ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਵੀਹਵਾਂ “ਜੀ ਮੰਮੀ” ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਝਗੜਾ ਸੱਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਝਗੜਾ ਗਗਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੰਮੀ ਤਾਂ ਚਾਹ ਹੀ ਦੇਣ ਆਏ ਸੀ।”
ਬੇਨਤੀ ਛੋਟੀ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ ਭਾਰ ਵੱਡਾ
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਲਨਾਇਕ ਨਹੀਂ। ਸੱਸ ਜੀ ਘਰ ਦੀ ਰੌਣਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਗਗਨ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਹ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣਾ ਬੇਅਦਬੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਛੋਟੀ ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਚੀਸ ਜੁੜਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਸ ਉੱਥੇ ਨਿਕਲੀ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੱਗਦਾ ਸੀ: ਪਤੀ ਉੱਤੇ। ਇਹ ਗੁੱਸਾ ਮਾੜੀ ਨੂੰਹ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਇੱਥੇ ਨਿੱਜਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੱਦ ਮਿੱਥਣਾ ਕੰਧ ਉਸਾਰਨਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ ਕੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ
ਬਹੁਤੇ ਜੋੜੇ ਗ਼ਲਤ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਨੂੰਹ ਇਕੱਲੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਂ ਆਈ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮੁੰਡਾ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਲੇ ਬੈਠੋ, ਝਗੜੇ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜਸਲੀਨ ਅਤੇ ਗਗਨ ਨੇ ਅਗਲੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਕਾਂਜਲੀ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੈਰ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਚਾਰ ਸਵਾਲ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਿਬੇੜੇ।
- ਹੁਣ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ?
- ਕਿਹੜੀਆਂ ਇੱਕ-ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲਣੀਆਂ ਨੇ? ਸੂਚੀ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁਭਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣੋ।
- ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ, ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ?
- ਜੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਆਈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕੱਟਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ?
ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਆਪ ਕਰੋ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਗਗਨ ਆਪਣੇ ਮੰਮੀ-ਡੈਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਜਸਲੀਨ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ। ਇਹ ਨਿਆਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਸਰ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਉਹੀ ਵਾਕ ਪੁੱਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਅਕਸਰ ਬਗ਼ਾਵਤ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮਾੜੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਘਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਾਕੀਆ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ “ਅਸੀਂ” ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, “ਜਸਲੀਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ” ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਗਗਨ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦੱਸ ਆਵੇ ਕਿ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ਼ ਦੋਸ਼ ਅੱਗੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਨਰਮ ਪਰ ਸਾਫ਼: ਕੁਝ ਵਾਕ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਨੇ
ਸ਼ਬਦ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਢਾਲੋ, ਪਰ ਢਾਂਚਾ ਇਹੀ ਰੱਖੋ: ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਹ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਫਿਰ ਸਾਫ਼ ਬੇਨਤੀ, ਫਿਰ ਕੋਈ ਬਦਲ।
- ਚਾਬੀ ਬਾਰੇ, ਗਗਨ ਵੱਲੋਂ: “ਮੰਮੀ, ਚਾਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇ, ਕਦੇ ਲੋੜ ਪੈ ਜਾਵੇ। ਬੱਸ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾ ਦਿਆ ਕਰੋ ਜਾਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਦਿਆ ਕਰੋ।”
- ਐਤਵਾਰਾਂ ਬਾਰੇ: “ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਐਤਵਾਰ ਪੂਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਬਾਕੀ ਦੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਨਕੋਦਰ ਲਈ ਰੱਖਾਂਗੇ। ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਬਦਲ ਲਵਾਂਗੇ।”
- ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਫ਼ਰਮਾਇਸ਼ ਲਈ, ਜਸਲੀਨ ਵੱਲੋਂ: “ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਹੁਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ। ਭੂਆ ਜੀ ਲਈ ਛੋਲੇ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਆਪ ਬਣਾਵਾਂਗੀ।”
- ਜਦੋਂ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਨਾ ਸੁੱਝੇ: “ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।”
- ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਤਾਅਨਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ: “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸਾਡਾ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਹੈ।”
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਨਾ ਬਣੇ
ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ। ਹਰ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਕਦੇ ਬੇਅਦਬ ਨਹੀਂ।
| ਹਾਲਤ | ਕੀ ਕਰੀਏ |
|---|---|
| ਬੇਨਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਮੁੜ ਆਵੇ | ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਉਹੀ ਵਾਕ ਦੁਹਰਾਓ। ਯਾਦ ਕਰਾਉਣਾ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ; ਆਦਤ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ। |
| ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾ ਬਦਲੇ | ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕੰਮ: ਚੁਬਾਰੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਕੁੰਡੀ, ਆਪਣੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦੇਣੀ, ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ। |
| ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤਾਅਨੇ ਜਾਂ ਨੀਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣਾ | ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਬਹਿਸ ਨਹੀਂ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਿਆਂ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ। ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਡੇਰਾ ਨਾਲ ਲਓ ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਵੇ। |
| ਦਾਜ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਮੰਗ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਖੋਹ ਕੇ ਰੱਖ ਲੈਣੇ, ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕਣਾ | ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਫ਼ੌਰੀ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ 112 ਉੱਤੇ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹ ਲਓ। |
ਆਦਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨਣਾ ਨਹੀਂ
ਹੱਦ ਉਦੋਂ ਹੀ ਟਿਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਹ ਵੀ ਦਿਸੇ। ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਮੂਡ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਜਸਲੀਨ ਅਤੇ ਗਗਨ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰ ਬੁੱਧਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੇਠਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਡੈਡੀ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ੂਗਰ ਵਾਲੇ ਚੈੱਕਅੱਪ ਉੱਤੇ ਗਗਨ ਹੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਆਦਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਆਦਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੋੜੇ ਦਾ ਹਰ ਐਤਵਾਰ, ਹਰ ਰੁਪਈਆ ਅਤੇ ਹਰ ਕਮਰਾ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਸਾਂਝਾ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਸਵਾਲ ਆਵੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕੱਲੀ ਔਲਾਦ ਉੱਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਭਾਰ ਵਾਲਾ ਲੇਖ ਵੀ ਕੰਮ ਆਵੇਗਾ।
ਜੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਸਾਥ ਦੇਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕੇ
ਕਈ ਵਾਰ ਗਗਨ ਵਰਗਾ ਸਾਥੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਹਾਂ?” ਉਸ ਲਈ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣਾ ਮਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਣ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸਾ ਚੁਣਨ ਲਈ ਨਾ ਕਹੋ; ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਚੁਣਨ ਲਈ ਕਹੋ। “ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂ ਮੰਮੀ ਨਾਲ” ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਹਰ ਵਾਰ ਹਾਰਦਾ ਹੈ। “ਐਤਵਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੀਏ ਕਿ ਮੰਮੀ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਥੱਕ ਕੇ ਨਾ ਟੁੱਟਾਂ” ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਅਕਸਰ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਹਰ ਗੱਲ ਝਗੜੇ ਉੱਤੇ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਯੋਗ couple counsellor ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਾ ਹਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈ।
ਕੁੰਡਲੀ ਸੱਸ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੀ
ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਕਿ ਕਿਤੇ ਸੱਸ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਟਕਰਾਉਂਦੇ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਨਾ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨਾਲ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀ ਚਾਬੀ ਦਾ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਡਰਾਵੇ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਉਪਾਅ ਹੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖੋ। ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਝਿਜਕਦੇ ਹੋ, ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ। Astro Ratan ਇੱਕ AI ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜੀਅ ਦਾ profile ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਆਦਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹਰ ਹਾਂ ਨਹੀਂ; ਆਦਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਾਂਹ ਵੀ ਮੋਹ ਨਾਲ ਕਹੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ
ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕਦਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਸੱਸ ਜੀ ਦੋ ਦਿਨ ਘੱਟ ਬੋਲੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਬਿਨਾਂ ਖੜਕਾਏ ਉੱਪਰ ਆ ਗਏ; ਗਗਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਗੱਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੁੱਕ ਗਈ। ਹੁਣ ਚਾਬੀ ਅਜੇ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਰਸੋਈ ਦੀ ਕਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੋ ਐਤਵਾਰ ਨਕੋਦਰ ਜਾਂ ਕਾਂਜਲੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਭੂਆ ਜੀ ਆਏ, ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਛੋਲੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਸੀ।
Key takeaways
- ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਝਗੜੇ ਬਣ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ।
- ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋੜਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕਰੇ ਕਿ ਕੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਕੀ ਬਦਲਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੱਲ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ।
- ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪ ਗੱਲ ਕਰੇ, “ਅਸੀਂ” ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਰੂਪ ਦੇਵੇ।
- ਦਾਜ ਦੀ ਮੰਗ, ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ; ਉੱਥੇ 112 ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਦਦ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਜਿਸ ਜੋੜੇ ਦੇ ਝਗੜੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੱਸ-ਸਹੁਰੇ ਦੀਆਂ ਫ਼ਰਮਾਇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਹੱਦ ਮਿੱਥਣ ਦੇ ਅਸਲੀ ਵਾਕ।
ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ Astro Ratan ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛੋ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜੀਅ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ।
