ਗੱਲਬਾਤੀ ਪੰਜਾਬੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ)
Caregiver wellbeingਗੱਲਬਾਤੀ ਪੰਜਾਬੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ)

ਸਭ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਘਰ ਦੀ ਹਰ ਦਵਾਈ, ਹਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦਾ ਮੂਡ, ਹਰ ਸ਼ਗਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇੱਕੋ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕਹਿਣ ਕਿ ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।

2026-11-03 9 min · 1,937 words

Direct answer

ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜੀਅ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਡ, ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਮਿਹਨਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਜੀਅ ਸਿਰਫ਼ “ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ” ਕਹਿ ਕੇ ਬਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਤਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਇੱਕੋ ਇਨਸਾਨ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਦਿੱਖ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ, ਪੂਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੰਡੋ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੋਸ਼-ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਆਪਣਾ ਆਰਾਮ ਬਚਾਓ।

ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਕੁਰਸੀ ਅਤੇ ਉੱਨੀ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ

ਨਾਭੇ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਗੇਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਛੱਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵਾਈਸ-ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਐਤਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇਜਿੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਉਰ ਦਵਿੰਦਰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਮੂੰਗਫਲੀ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੁਰਸੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਬਾਹਰੋਂ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਦੇ Notes ਐਪ ਵਿੱਚ ਉੱਨੀ ਗੱਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ: ਸਹੁਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁੱਕ ਜਾਣੀਆਂ ਨੇ, ਮਲੇਰਕੋਟਲੇ ਵਾਲੀ ਭੂਆ ਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਬੇਟੇ ਦੀ ਬੁੱਧਵਾਰ ਵਾਲੀ ਚਿੱਟੀ ਵਰਦੀ ਦੇ ਬਟਨ ਲਾਉਣੇ ਨੇ, ਦਰਾਣੀ ਦੇ ਪੇਕਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਡੱਬੇ ਮੋੜਨ ਵੇਲੇ ਕੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਸੜ ਜੀ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਖੰਡ ਦੀ ਥਾਂ ਗੁੜ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੱਥਾ ਘੁੱਟ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਬਹੁਤ ਭਾਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ,” ਤਾਂ ਤੇਜਿੰਦਰ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਐਤਵਾਰ ਏ, ਤੂੰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਬੈਠੀ ਤਾਂ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ ਤਾਂ ਦੱਸ ਦੇ, ਮੈਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।”

“ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆ ਕਰ” ਨਾਲ ਥਕਾਵਟ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ

ਤੇਜਿੰਦਰ ਦਾ ਵਾਕ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੱਚੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ: ਪਹਿਲਾ, ਲੋੜ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣਨਾ; ਦੂਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਉਣਾ; ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਨਾ। ਜਦੋਂ ਘਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਜੀਅ ਸਿਰਫ਼ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਇੱਕੋ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਨੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਘਰ ਦਾ ਅਣਐਲਾਨਿਆ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਦਵਾਈ ਲਿਆਉਣ ਨੂੰ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਦਵਾਈ ਬਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਚੀ ਕਿੱਥੇ ਪਈ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਨੂੰ ਅਦਿੱਖ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਮਿਹਨਤ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਡ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਅਣਲਿਖੀ ਨੌਕਰੀ

ਇਹ ਭਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਸ਼ਨ ਜਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ, ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਘਰ ਦੀ ਨੂੰਹ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਤਾਪਮਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਡੈਡੀ ਜੀ ਦਾ ਮੂਡ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਹੜੀ ਮਾਸੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਹਣਾ ਮਾਰੇਗੀ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਸੱਸ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਤਲਖ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਣਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਬੇਤੁਕੇ ਸਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਕਦੋਂ ਹੋਣਗੇ ਵਰਗੇ ਚੁਭਵੇਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਝੱਲਦਿਆਂ ਵੀ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਰੱਖਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੁੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਂਗਲ ਤੁਰੰਤ ਉਸੇ ਇਨਸਾਨ ਵੱਲ ਉੱਠਦੀ ਹੈ।

ਅਦਿੱਖ ਭਾਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਗਿਣਦਾ

ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਡਾਇਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪੰਨਾ ਪਾੜਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜਿੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਚਾਰ ਖਾਨੇ ਲਿਖੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਅਦਿੱਖ ਕੰਮ ਦੀ ਕਿਸਮਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈਇਸ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਥਕਾਵਟ
ਅਗਾਊਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮਮੌਸਮ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਜਾਈਆਂ ਕੱਢਣੀਆਂ, ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ, ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਬਿੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀਆਂ।ਦਿਮਾਗ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖਜਨਮਦਿਨ, ਵਰ੍ਹੇਗੰਢਾਂ, ਬਿਮਾਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਣਾ, ਸ਼ਗਨ ਦੇ ਲਿਫ਼ਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਣਾ।ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਦੋਸਤਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੌਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਤਾਕਤ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਬਚਦੀ।
ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਠੰਢਾ ਰੱਖਣਾਦੋ ਜਣਿਆਂ ਦੇ ਝਗੜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਲ ਬਣਨਾ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੀਵੀਂ ਕਰ ਲੈਣੀ।ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਦੱਬ ਕੇ ਚਿੜਚਿੜਾਪਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਚੌਕੀਦਾਰੀਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹਿਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਕ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਲੈਣਾ।ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟੋਕਾ-ਟਾਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾੜਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੰਮ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੀ ਮਾਲਕੀ ਵੰਡੋ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਹੌਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ “ਅੱਜ ਦਵਾਈ ਲੈ ਆਇਓ” ਕਹਿਣਾ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ “ਅੱਜ ਤੋਂ ਡੈਡੀ ਜੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜ਼ਿੰਮਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ” ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਪੂਰੀ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪੇ ਚੈੱਕ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਗੋਲੀਆਂ ਕਦੋਂ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ, ਆਪੇ ਪਰਚੀ ਸੰਭਾਲੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪੇ ਲਿਆਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਯਾਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਓਗੇ। ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਤੇਜਿੰਦਰ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੇਜਿੰਦਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫ਼ੋਨ, ਜਨਮਦਿਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਗਨ ਹੁਣ ਤੇਜਿੰਦਰ ਆਪ ਯਾਦ ਰੱਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਟਸਐਪ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਉਹੀ ਸੰਭਾਲੇਗਾ।

ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਉਹ ਵਾਕ ਜੋ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ

ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਆਦਤ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵੇਲੇ ਜੇ ਗੱਲ ਤਾਅਨੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਤੁਰੰਤ ਬਚਾਅ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰ ਪੱਕੇ ਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।

  • ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਹੇ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆ ਕਰ: “ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਹਰ ਕੰਮ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੱਸਣਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਥਕਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਕੁਝ ਕੰਮ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।”
  • ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫ਼ੋਨਾਂ ਬਾਰੇ: “ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਕੂਲ ਦਾ ਕੰਮ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ; ਭੂਆ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਕਰ ਲਿਓ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗੀ।”
  • ਜਦੋਂ ਦੋ ਬਾਲਗ਼ ਜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਹੋਵੇ: “ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਲਝਾ ਲਓ; ਮੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੋਰ ਉਲਝਦੀ ਹੈ।”
  • ਆਪਣੇ ਆਰਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ: “ਐਤਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਚਾਰ ਤੋਂ ਛੇ ਵਜੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਾਂਗੀ ਜਾਂ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਾਂਗੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਹ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਲੈਣਾ।”

ਕੁਝ ਗੇਂਦਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ

ਅਦਿੱਖ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਡਰ ਬੈਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰਵਾਇਆ ਤਾਂ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਝੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬਚਾਉਂਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਬਾਕੀ ਜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰ ਕਿੰਨਾ ਸੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਕੇ ਆਪ ਤੋਹਫ਼ਾ ਨਾ ਖ਼ਰੀਦੋ। ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਜਾਂ ਲਿਫ਼ਾਫ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦਿਓ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਛੋਟੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਦਸ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸੌ ਫ਼ੀਸਦੀ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜੋਤਿਸ਼ ਦੀ ਨਜ਼ਰ: ਮਨ ਦਾ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ

ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਮਨ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਕਾਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਭਾਵ ਮਨ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੋਚਰ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਲਗਭਗ ਸਵਾ ਦੋ ਦਿਨ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਭਰਨ ਲਈ ਵਿਰਾਮ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਜਾਂ ਐਪਾਂ ਉੱਤੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਫਲਾਣਾ ਮਹਿੰਗਾ ਉਪਾਅ ਕਰੋ; ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨਾ ਨਾ ਭੁੱਲੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਇਸ ਆਦਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਕਿਉਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ Astro Ratan ਇੱਕ AI ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਹੈ ਜੋ Lahiri ayanamsa ਅਤੇ Swiss Ephemeris ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਕੁੰਡਲੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜੀਅ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਫ਼ਤ Free Kundli ਵੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਪਿਆਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਬਣ ਜਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਓ।

ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ

ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਉਹ ਉੱਨੀ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ ਅੱਧੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੇਜਿੰਦਰ ਭੂਆ ਜੀ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਭੂਆ ਜੀ ਨੇ ਉਲਾਂਭਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਤੇਜਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਆਫ਼ੀ ਮੰਗ ਕੇ ਗੱਲ ਸੰਭਾਲੀ; ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈ ਕੇ ਸਫ਼ਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਡੈਡੀ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਹੁਣ ਦਵਿੰਦਰ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਅਲਾਰਮ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਨੇ। ਪਿਛਲੇ ਐਤਵਾਰ ਜਦੋਂ ਸੁਖਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

Key takeaways

  • ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ, ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਵਿਉਂਤਣਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮੂਡ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਕੰਮ ਹੈ।
  • “ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆ ਕਰ” ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਭਾਰ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਚੌਕੀਦਾਰੀ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕੋ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
  • ਕੰਮ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵੰਡਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੂਰਾ ਮਹਿਕਮਾ ਵੰਡੋ, ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿਸਾਬ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਤੇ ਸ਼ਗਨ।
  • ਘਰ ਦੇ ਹਰ ਜੀਅ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਇਕੱਲੀ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਨਹੀਂ; ਬਾਲਗ਼ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪ ਸੰਭਾਲਣ ਦਿਓ।

ਉਸ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭੇਜੋ ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ਪਰ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਗਿਣਦਾ।

ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਤਾਲਮੇਲ ਬਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਲਈ Astro Ratan ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ; ਪਰਿਵਾਰਕ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ।

FAQ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਘਰ ਦਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਇਨਸਾਨ ਫਸਦੇ ਨੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਈ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਪਰ ਸਬਜ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟੀ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਕਿਵੇਂ ਤਹਿ ਹੋਏ ਨੇ, ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਛੱਡ ਦਿਓ।

ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ ਪਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਧੀਆਂ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਘਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬੈਂਕ, ਹਸਪਤਾਲ ਜਾਂ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕੰਮ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡੋ।

ਆਪਣੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਢਣ ਵੇਲੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੋਸ਼-ਭਾਵਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ?

ਦੋਸ਼-ਭਾਵਨਾ ਇਸ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗੇ। ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਥੱਕਿਆ ਅਤੇ ਚਿੜਚਿੜਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਦਿਨ ਦੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦੇ ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁਆਰਥ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਲੋੜ ਮੰਨ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਕੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਅ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵੇਖ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ?

ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਵੇਖਣਾ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਦਤ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨਾ ਸਹੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਵੰਡ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਫ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਗੱਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰੋ।