সহজ কথিত অসমীয়া
Migration & family careসহজ কথিত অসমীয়া

বিদেশৰ চাকৰিৰ অফাৰ হাতত, কিন্তু বয়সীয়াল মা-দেউতাক এৰি যাবলৈ মন নাযায়?

অপৰাধবোধ আৰু সপোনৰ মাজৰ যুঁজখন এখন বাস্তৱ যত্ন-পৰিকল্পনালৈ সলনি কৰাৰ উপায়, য'ত মা-দেউতাৰ নিজৰ মতেও সমান গুৰুত্ব পায়।

2026-11-04 7 min · 1,530 words

Direct answer

বিদেশৰ চাকৰি আৰু বয়সীয়াল মা-দেউতাৰ মাজত বাছনি কৰোঁতে প্ৰথমে 'যাম নে নাযাম' সোধাৰ সলনি যত্নৰ এখন মানচিত্ৰ বনাওক: ডাক্তৰ-ঔষধ, দৈনিক কাম, জৰুৰী অৱস্থা, সংগ আৰু টকা-পইচা, এইবোৰ কোনে চম্ভালিব। মা-দেউতাৰ নিজৰ মত সোধক, ভাই-ককাইৰ মাজত দায়িত্ব ভাগ কৰক, যোগদানৰ তাৰিখ পিছুৱাব পাৰি নেকি চাওক। ভিছা, আইন আৰু চিকিৎসাৰ কথাত যোগ্য পেছাদাৰৰ পৰামৰ্শ লওক; সিদ্ধান্তটো আপোনাৰেই।

চৌকিডিঙীৰ পাকঘৰৰ কেলেণ্ডাৰ

ডিব্ৰুগড়ৰ চৌকিডিঙীৰ ঘৰটোৰ পাকঘৰত এখন মিঠাইৰ দোকানৰ কেলেণ্ডাৰ ওলমি আছে। তাৰ 18 তাৰিখৰ ঘৰটোত মাকে পেঞ্চিলেৰে লিখি থৈছে: 'AMCH, দেউতাৰ হাৰ্টৰ চেক-আপ, পুৱা ন বজা।' ৰাতি এঘাৰ বজাত সন্ধিয়াৰ শ্বিফ্টৰ পৰা উভতি অহা ৰূপালী গগৈয়ে ভাত বাঢ়ি লৈ ফোনটো খুলিলে, আৰু ইংলেণ্ডৰ এখন হাস্পতালৰ ইমেইল এটা চকুত পৰিল। দুবছৰ ধৰি ভাষাৰ পৰীক্ষা, অনলাইন ইণ্টাৰভিউ আৰু কাগজ-পত্ৰৰ দৌৰা-দৌৰিৰ পিছত অৱশেষত নাৰ্ছৰ চাকৰিৰ অফাৰ আহিছে, দহ দিনৰ ভিতৰত উত্তৰ দিব লাগিব। ৰূপালীয়ে কেলেণ্ডাৰখনলৈ চালে, তাৰ পিছত শোৱনি কোঠাৰ পৰা অহা দেউতাকৰ কাঁহৰ শব্দলৈ কাণ পাতিলে। আনন্দ আৰু ভয় একেলগে আহিল। বেংগালুৰুত থকা ককায়েকক ফোন কৰিব খুজিও নকৰিলে, কাৰণ তাৰ উত্তৰ তাই আগতেই জানে: 'তই নিজে ভাবি চা।'

প্ৰশ্নটো 'যাম নে নাযাম' নহয়

এনে সময়ত মনটোৱে দুটা পক্ষ সাজি লয়: এফালে মা-দেউতাৰ প্ৰতি মৰম, আনফালে নিজৰ সপোন, আৰু দুয়োটাৰ মাজত এখন আদালত। এই আদালতৰ ৰায় যিফালে গ'লেও হাৰে আপুনিয়েই, কাৰণ গ'লে অপৰাধবোধ লৈ যাব আৰু ৰ'লে আক্ষেপ লৈ থাকিব। সেয়ে প্ৰশ্নটো সলনি কৰক। 'যাম নে নাযাম' সোধাৰ আগতে সোধক: মোৰ মা-দেউতাক এতিয়া আৰু আগন্তুক দুবছৰত প্ৰকৃততে কি কি সহায় লাগিব? তাৰে কোনবোৰ মই ওচৰত থাকিলেহে দিব পাৰোঁ, আৰু কোনবোৰ দূৰৰ পৰা বা আন মানুহৰ যোগেদি নিশ্চিত কৰিব পাৰি? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কাগজত লিখিলে বহু সময়ত দেখা যায় যে সমস্যাটো মৰম বনাম উচ্চাকাংক্ষা নহয়, সমস্যাটো এখন আধৰুৱা পৰিকল্পনা।

যত্নৰ মানচিত্ৰখন কাগজত আঁকক

যত্নক কেইটামান ভাগত ভাঙিলে বোজাটো পাতল লাগে, আৰু কোনটো ঠাই খালী হৈ আছে সেয়াও স্পষ্ট হয়। এখন কাগজত চাৰিটা স্তম্ভ কৰক: কাম, এতিয়া কোনে কৰে, আপুনি গ'লে কোনে কৰিব, আৰু সেইজনে নোৱাৰিলে বেকআপ কি। তলৰ তালিকাখন ৰূপালীৰ ঘৰৰ এটা নমুনাহে; আপোনাৰ ঘৰৰ ছবি বেলেগ হ'ব, কিন্তু খালী ঘৰবোৰেই আপোনাৰ প্ৰকৃত কামৰ তালিকা।

যত্নৰ কামএতিয়া কোনে কৰেৰূপালী গ'লে কোনে কৰিববেকআপ
ডাক্তৰৰ এপইণ্টমেণ্ট আৰু ঔষধৰূপালীমাক, লগত ওচৰৰ খুৰাভিডিঅ' কলত ডাক্তৰৰ সৈতে কথা, লিখিত চিকিৎসা-সাৰাংশ
বজাৰ, বিল, বেংকৰ কামৰূপালী আৰু মাকঅনলাইন পেমেণ্ট, ঘৰলৈ অহা বজাৰককায়েকে দূৰৰ পৰা চোৱা-চিতা
ৰাতি হঠাৎ অসুখৰূপালীচুবুৰীয়া আৰু 108 এম্বুলেন্সহাস্পতালৰ নম্বৰ ফ্ৰিজৰ দুৱাৰত
সংগ আৰু মনৰ কথাঘৰৰ সকলোৱেনিৰ্দিষ্ট সময়ত ভিডিঅ' কলমাহীয়েক আৰু নামঘৰৰ চিনাকি মানুহ
টকা-পইচাদেউতাকৰ পেঞ্চন আৰু ৰূপালীৰূপালীয়ে পঠোৱা টকাজৰুৰী খৰচৰ বাবে বেলেগ জমা

মা-দেউতাৰ মত সোধক, তেওঁলোকৰ হৈ সিদ্ধান্ত নলব

বহু সন্তানে মা-দেউতাক চিন্তাৰ পৰা বচাম বুলি গোটেই কথাটো লুকুৱাই ৰাখে, নাইবা নিজে সিদ্ধান্ত লৈ তেওঁলোকক কেৱল খবৰটো দিয়ে। দুয়োটাই তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা কমায়। তেওঁলোক ডাঙৰ মানুহ, নিজৰ বাকী জীৱন কেনেকৈ কটাব সেই বিষয়ে তেওঁলোকৰো মত আছে। কিন্তু মনত ৰাখিব, প্ৰথম উত্তৰটো সদায় সম্পূৰ্ণ সঁচা নহ'বও পাৰে। কোনোৱে ত্যাগৰ পুৰণি অভ্যাসত কয় 'আমাৰ চিন্তা নকৰিবি, যা', কোনোৱে ভয়ত কয় 'আমাক কোনে চাব'। দুয়োটা উত্তৰৰ তলত থকা কথাখিনি জানিবলৈ এবাৰ নহয়, দুই-তিনিবাৰ বহিব লাগিব: এবাৰ ঘৰৰ কামৰ মাজত সহজভাৱে, এবাৰ নিৰিবিলি সন্ধিয়া।

কথা পাতোঁতে সুধিব পৰা প্ৰশ্ন

  • তোমালোকৰ দিনটোৰ কোনটো কাম আটাইতকৈ কঠিন লাগে, যিটো এতিয়া মই কৰি দিওঁ?
  • মই দূৰত থাকিলে কোন কথাটোত আটাইতকৈ বেছি ভয় লাগিব: অসুখ, অকলশৰীয়া অনুভৱ, নে টকা-পইচাৰ হিচাপ?
  • ঘৰলৈ দিনত কেইঘণ্টামানৰ বাবে সহায়কাৰী মানুহ অহাটো তোমালোকে বিচৰা নে নিবিচৰা?
  • কিছুদিন মোৰ ওচৰলৈ বা ককাইদেউৰ তালৈ গৈ থাকিবলৈ তোমালোক ইচ্ছুক নে?
  • কি হ'লে তোমালোকে মোক সঁচাকৈয়ে উভতি আহিবলৈ ক'বা, সেই কথা আজিয়েই কৈ থোৱা।

দুটা নহয়, বহুকেইটা পথ

অফাৰৰ ইমেইলখনে দুটা বুটামহে দেখুৱায়, স্বীকাৰ বা অস্বীকাৰ। প্ৰকৃত জীৱনত পথ বেছি। নিযুক্তিকৰ্তাক যোগদানৰ তাৰিখ কেইসপ্তাহমান পিছুৱাব পাৰি নেকি সুধিব পাৰি, যাতে দেউতাৰ চিকিৎসাৰ এটা পৰ্যায় শেষ হয় আৰু ঘৰৰ ব্যৱস্থা থিতাপি লয়। কম দিনীয়া চুক্তি বিচাৰিব পাৰি। গৈ এবছৰৰ পিছত পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ এটা তাৰিখ আগতীয়াকৈ ঠিক কৰিব পাৰি, আৰু সেই তাৰিখটো মা-দেউতাকো জনাব পাৰি। আনহাতে, ঘৰতে থাকিবলৈ ঠিক কৰিলে সেইটোও এটা সিদ্ধান্ত হিচাপে লওক, হাৰ হিচাপে নহয়: স্থানীয়ভাৱে দক্ষতা বঢ়োৱা, আৰু পিছত আকৌ আবেদন কৰাৰ এটা সময়সীমা ৰখা। প্ৰতিটো পথৰ খৰচ আছে, টকাৰ, সময়ৰ আৰু সম্পৰ্কৰ। সেই খৰচবোৰ স্পষ্টকৈ লিখিলে বাছনি সহজ নহ'লেও সৎ হয়।

যাবলৈ ঠিক কৰিলে, যোৱাৰ আগৰ কামবোৰ

  • মা-দেউতাৰ চিকিৎসকৰ সৈতে বহি এখন লিখিত সাৰাংশ লওক: কি অসুখ, কি ঔষধ, কেতিয়া পুনৰ পৰীক্ষা, আৰু কোন লক্ষণ দেখিলে লগে লগে হাস্পতাললৈ যাব লাগে।
  • সকলো প্ৰেছক্ৰিপচন আৰু পৰীক্ষাৰ ৰিপৰ্টৰ ফটো এটা ফ'ল্ডাৰত ৰাখক, যিটো আপুনি, ভাই-ককাই আৰু ওচৰৰ এজন বিশ্বাসী মানুহে খুলিব পাৰে।
  • ফ্ৰিজৰ দুৱাৰত এখন কাগজ লগাওক: চুবুৰীয়াৰ নম্বৰ, হাস্পতালৰ নম্বৰ, 108 এম্বুলেন্স আৰু জৰুৰী অৱস্থাৰ বাবে 112।
  • বেংক একাউণ্টত নমিনী ঠিক কৰক, আৰু মোবাইলত বিল দিয়াৰ নিয়মটো মা-দেউতাৰ সৈতে বহি কেইবাবাৰো অভ্যাস কৰক।
  • স্বাস্থ্য বীমাৰ কাগজখন এবাৰ পঢ়ি লওক, কি কি সামৰে আৰু কি নাসামৰে।
  • দূৰৰ পৰা বেংক বা মাটি-বাৰীৰ কাম চম্ভালিব লগা হ'লে পাৱাৰ অৱ এটৰ্নীৰ দৰে নথিৰ বিষয়ে এজন উকীলৰ পৰামৰ্শ লওক।
  • ঘৰলৈ অহাৰ টিকটৰ বাবে টকা আগতেই এটা বেলেগ জমাত ৰাখক, যাতে জৰুৰী যাত্ৰাৰ দিনা টকাৰ চিন্তা কৰিব নালাগে।

ভিছা, এজেণ্ট আৰু কাগজ-পত্ৰ

এই লেখাই আইনী বা ভিছাৰ পৰামৰ্শ দিব নোৱাৰে। নিয়ম সময়ে সময়ে সলনি হয়, সেয়ে সংশ্লিষ্ট দেশৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট আৰু নিযুক্তিকৰ্তাৰ লিখিত নথিৰ ওপৰত ভৰসা কৰক, কাৰোবাৰ মুখৰ কথাত নহয়। কোনো এজেণ্টে চাকৰি নিশ্চিত কৰি দিয়াৰ নামত ডাঙৰ অংকৰ টকা বিচাৰিলে সাৱধান হওক, আৰু তেওঁৰ চৰকাৰী পঞ্জীয়ন আছে নে নাই পৰীক্ষা কৰক। পিছত মা-দেউতাক লগত লৈ যোৱাৰ কথা ভাবিছে যদি, সেই নিয়মবোৰ সুকীয়া, আৰু এজন অনুজ্ঞাপ্ৰাপ্ত পৰামৰ্শদাতাৰ সৈতে বহিহে বুজিব লাগে। দেউতাৰ চিকিৎসাৰ সিদ্ধান্ত তেওঁৰ ডাক্তৰে ল'ব, ইণ্টাৰনেটৰ কোনো ভিডিঅ'ই নহয়।

অপৰাধবোধৰ দুটা চেহেৰা

অপৰাধবোধ সদায় শত্ৰু নহয়। কেতিয়াবা ই এটা কাম মনত পেলাই দিয়ে: দেউতাৰ ঔষধৰ তালিকাখন এতিয়াও কাৰো হাতত নাই, মায়ে এতিয়াও অনলাইন পেমেণ্ট কৰিব নাজানে। এনে অপৰাধবোধক কামৰ তালিকালৈ সলনি কৰক। কিন্তু যিটো অপৰাধবোধে কেৱল কয় 'তই স্বাৰ্থপৰ', সি কোনো কাম নেদেখুৱায়, কেৱল শাস্তি দিয়ে। ঘৰৰ কেইবাজনো সন্তানৰ ভিতৰত এজনৰ মূৰত সকলো দায়িত্ব পৰাটোও ন্যায় নহয়। ৰূপালীৰ ককায়েক বেংগালুৰুত থাকে বুলিয়েই তেওঁ মুক্ত নহয়; মাহেকীয়া টকা, নিয়মীয়া ফোন, বছৰত কেইবাবাৰো ঘৰলৈ অহা, এইবোৰৰ দায়িত্ব তেওঁৰো। সেই কথা স্পষ্টকৈ কোৱাটো কাজিয়া নহয়, ভাগ-বতৰাহে।

জন্মকুণ্ডলীয়ে কি ক'ব পাৰে, কি নোৱাৰে

অসমৰ বহু ঘৰত এনে ডাঙৰ সিদ্ধান্তৰ আগতে ঠিকুজী উলিওৱা হয়। বৈদিক জ্যোতিষত বিংশোত্তৰী দশাৰ মহাদশা আৰু অন্তৰ্দশাক জীৱনৰ এটা সময়ৰ মূল বিষয়বোৰৰ ইংগিত বুলি ধৰা হয়, আৰু কোনো কোনোৱে দ্বাদশ ভাৱক বিদেশৰ লগত সাঙোৰে। কিন্তু কোনো দশাই ক'ব নোৱাৰে যে আপুনি যাব লাগে নে থাকিব লাগে, আৰু দেউতাৰ স্বাস্থ্যৰ ভৱিষ্যৎ কোনো গ্ৰহৰ অৱস্থানে নিশ্চিত নকৰে। মোবাইলৰ কোনো ভয় লগা সতৰ্কবাণী দেখি সিদ্ধান্ত সলনি কৰিবলৈ মন গ'লে আগতে এই লেখাটো পঢ়ক। সময়টোৰ বিষয়ে নিজৰ প্ৰশ্ন লৈ বহিব খুজিলে Astro Ratan-ত আপোনাৰ সঠিক জন্মকুণ্ডলীৰ ভিত্তিত সুধিব পাৰে; ই এক AI বৈদিক জ্যোতিষী, WhatsApp, ৱেবছাইট আৰু Android-ত পোৱা যায়। মা-দেউতাৰ কুণ্ডলী চাব খুজিলে তেওঁলোকৰ সন্মতি লৈহে চাব। কেৰিয়াৰৰ প্ৰশ্নত জ্যোতিষে কেনেকৈ সহায় কৰে সেই বিষয়ে ইয়াত পঢ়িব পাৰে।

যত্ন মানে সদায় ওচৰত থকা নহয়; যত্ন মানে প্ৰয়োজনৰ দিনা কোনো কাম কাৰো হাতৰ পৰা সৰি নপৰা।

ৰূপালীৰ দহ দিন

ৰূপালীয়ে পিছদিনা পুৱা ইমেইলখনৰ উত্তৰ নিদিলে। প্ৰথমে তাই মাকৰ সৈতে বহি কাগজত সেই চাৰিটা স্তম্ভ আঁকিলে; দেউতাকে প্ৰথমতে কাগজখনলৈ চাবই খোজা নাছিল, পিছত নিজেই ঔষধৰ নামবোৰ শুধৰাই দিলে। ককায়েকৰ পৰা 'তই নিজে ভাব' শুনাৰ সলনি তাই এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰশ্ন সুধিলে: বছৰত তিনিবাৰ ঘৰলৈ আহিব পাৰিবি নে? তাৰ পিছত হাস্পতালখনক যোগদানৰ তাৰিখ ছয় সপ্তাহ পিছুৱাব পাৰি নেকি বুলি লিখিলে। 18 তাৰিখে তাই দেউতাকৰ সৈতে AMCH-লৈ গ'ল আৰু ডাক্তৰৰ পৰা লিখিত সাৰাংশ ল'লে। তাই শেষত যাব নে নাযায়, সেই সিদ্ধান্ত এই লেখাৰ কাম নহয়। কিন্তু তাই যি সিদ্ধান্তই লয়, সেয়া এতিয়া আতংকৰ পৰা নহয়, এখন সম্পূৰ্ণ মানচিত্ৰৰ পৰা আহিব। আপোনাৰ মানচিত্ৰখনো আজিয়েই আৰম্ভ কৰিব পাৰে, এটা স্তম্ভৰে।

Key takeaways

  • 'যাম নে নাযাম' সোধাৰ আগতে যত্নক পাঁচ ভাগত ভাঙক: চিকিৎসা, দৈনিক কাম, জৰুৰী অৱস্থা, সংগ আৰু টকা-পইচা।
  • মা-দেউতাৰ প্ৰথম উত্তৰ ত্যাগ বা ভয়ৰ পৰা আহিব পাৰে; দুই-তিনিবাৰ শান্তভাৱে বহি কথা পাতিলেহে মনৰ কথা ওলায়।
  • যোগদান পিছুওৱা, কম দিনীয়া চুক্তি, বা এবছৰৰ পিছত পুনৰ বিবেচনাৰ তাৰিখ ৰখা, এইবোৰো প্ৰকৃত বিকল্প।
  • ভিছা আৰু নিযুক্তি এজেণ্টৰ কথাত চৰকাৰী উৎস আৰু লিখিত নথিৰ ওপৰতহে ভৰসা কৰক।

যিজন বন্ধুৱে বিদেশৰ অফাৰ হাতত লৈ মা-দেউতাৰ কথা ভাবি ৰাতি টোপনি হেৰুৱাইছে, তেওঁৰ বাবে এই লেখাত এখন কামৰ তালিকা আৰু ঘৰত কথা পাতিবলৈ প্ৰশ্ন আছে।

বিদেশলৈ যোৱাৰ সময়টোৰ বিষয়ে নিজৰ প্ৰশ্ন আছে? আপোনাৰ সঠিক জন্মকুণ্ডলীৰে Astro Ratan-ক অসমীয়াতে সোধক; পৰিয়ালৰ সিদ্ধান্ত আপোনালোকৰ হাততে থাকিব।

FAQ

মা-দেউতাই 'যা' বুলি কৈছে, তথাপি মন নামানে কিয়?

তেওঁলোকৰ অনুমতি আৰু আপোনাৰ মনৰ শান্তি একে কথা নহয়। অনুমতিয়ে কয় যে তেওঁলোকে আপোনাক বাধা নিদিয়ে; মনৰ শান্তি আহে যেতিয়া আপুনি জানে যে আপোনাৰ অনুপস্থিতিত কোনে কি কৰিব। যত্নৰ মানচিত্ৰৰ খালী ঘৰবোৰ পূৰণ নোহোৱালৈকে অস্থিৰতা থকাটো স্বাভাৱিক।

ঘৰলৈ সহায়কাৰী মানুহ ৰাখিব খুজিলে মা-দেউতাই আপত্তি কৰে, কি কৰিম?

বহু বয়সীয়াল মানুহে ঘৰত অচিনাকি মানুহ অহাটো নিজৰ স্বাধীনতা হেৰুওৱা বুলি ভাবে। প্ৰথমে সপ্তাহত দুদিন কেইঘণ্টামানৰ বাবে চেষ্টা কৰিব পাৰে, আৰু মানুহজনক বাছনি কৰোঁতে তেওঁলোককো জড়িত কৰক। আপুনি ঘৰত থকা অৱস্থাতে আৰম্ভ কৰিলে সকলোৱে অভ্যস্ত হ'বলৈ সময় পায়।

ভাই-ককাইৰ কোনোৱে দায়িত্ব ল'বলৈ আগবাঢ়ি নাহিলে কেনেকৈ কথাটো উলিয়াম?

সাধাৰণ অনুৰোধৰ সলনি নিৰ্দিষ্ট কাম আৰু সময় উল্লেখ কৰক: কোনে মাহে কিমান টকা দিব, কোনে কোন মাহত ঘৰলৈ আহিব, কোনে ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ ৰাখিব। লিখিত তালিকা এখন পৰিয়ালৰ গ্ৰুপত ৰাখিলে পিছত 'মই গমেই নাপালোঁ' কোৱাৰ সুযোগ কমে।

ঠিকুজীত বিদেশ যোগ আছে বুলি কৈছে, তেন্তে যোৱাটোৱেই শুদ্ধ নেকি?

কোনো যোগে এটা নিৰ্দিষ্ট সিদ্ধান্তক শুদ্ধ বা ভুল প্ৰমাণ নকৰে। জ্যোতিষে এটা সময়ৰ প্ৰৱণতা আলোচনা কৰিব পাৰে, কিন্তু মা-দেউতাৰ স্বাস্থ্য, টকা-পইচা আৰু আপোনাৰ নিজৰ ইচ্ছাৰ হিচাপ আপুনিয়েই কৰিব লাগিব। যিয়ে কেৱল যোগ দেখুৱাই যাবলৈ বা নাযাবলৈ হেঁচা দিয়ে, তেওঁৰ কথাত সাৱধান হওক।

বিদেশৰ পৰা ঘৰৰ খবৰ কেনেকৈ ৰাখিম, যাতে দিনে-ৰাতিয়ে চিন্তাত নাথাকোঁ?

সপ্তাহৰ নিৰ্দিষ্ট দিন আৰু সময়ত ভিডিঅ' কল ৰাখক, আৰু মাজে মাজে ওচৰৰ বিশ্বাসী মানুহ এজনৰ পৰাও খবৰ লওক। সময়ৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে কলৰ সময়টো দুয়োপক্ষৰে সুবিধাজনক হ'ব লাগে। দিনটোত বাৰে বাৰে ফোন কৰাতকৈ নিয়মীয়া এটা কলে দুয়োপক্ষকে বেছি নিশ্চিন্ত কৰে।