কোৰ্ছৰ পিছত কোৰ্ছ, কিন্তু কাম একো নাই: শিকাটোও পলাই থকাৰ উপায় হ'ব পাৰে নেকি?
চেভ কৰা ৰিল, আধৰুৱা মডিউল আৰু কিনি থোৱা কোৰ্ছৰ দ'মৰ সলনি এটা ফলাফল, এটা সময়সীমা আৰু মানুহক দেখুৱাব পৰা এটা কামৰ পথ।
Direct answer
হয়, নতুন কোৰ্ছ আৰম্ভ কৰাটোৱে প্ৰগতিৰ অনুভৱ দিয়ে কিন্তু কোনো বিচাৰৰ ভয় নাথাকে, সেয়ে ই কেতিয়াবা আচল কামৰ পৰা পলাই থকাৰ উপায় হৈ পৰে। সমাধান আৰু এটা কোৰ্ছ নহয়: এটা স্পষ্ট ফলাফল বাছক, তাৰ বাবে তিনি সপ্তাহৰ সময়সীমা দিয়ক, কেৱল সেই কামৰ বাবে যিমান লাগে সিমানহে শিকক, আৰু শেষত কামটো অন্ততঃ তিনিজন মানুহক দেখুৱাওক।
বঙাইগাঁৱৰ দোকানৰ কাউণ্টাৰত এটা জাননী
বঙাইগাঁৱৰ মামাকৰ হাৰ্ডৱেৰৰ দোকানত সন্ধিয়া সাত বজাত গ্ৰাহক কমি আহিছে। মৃণাল ডেকাই কাউণ্টাৰৰ পিছফালে বহি ফোনটো উলিয়ালে, আৰু স্ক্ৰীণত এটা জাননী আহিল: ফোনৰ ষ্ট'ৰেজ প্ৰায় ভৰি গৈছে। তেওঁ চাবলৈ গ'ল কিহে ঠাই খাইছে। ভিডিঅ' এডিটিঙৰ টিউটৰিয়েল ডাউনলোড কৰি থোৱা এটা ফ'ল্ডাৰ, ইনষ্টাগ্ৰামত চেভ কৰা ছশতকৈ বেছি ৰিল, প্ৰায় সকলোবোৰ 'এডিটিং টিপছ', আৰু তিনিটা এপত মুঠ সাতটা কোৰ্ছ, যিবোৰ বিভিন্ন চেলত কিনা। এটাৰ অগ্ৰগতি বাৰ শতাংশ, এটাৰ চল্লিশ, এটাৰ শূন্য। একত্ৰিশ বছৰীয়া মৃণালে তিনি বছৰ ধৰি ভাবি আছে যে এদিন তেওঁ দোকানৰ কাম এৰি এজন ভিডিঅ' এডিটৰ হ'ব। কিন্তু সেই ৰাতি ফ'ল্ডাৰবোৰ চাই তেওঁৰ মনত এটা অস্বস্তিকৰ প্ৰশ্ন আহিল: তিনি বছৰত মই কাৰোবাক দেখুৱাব পৰা এটা ভিডিঅ'ও বনোৱা নাই কিয়?
শিকাটো কিয় ইমান আৰামদায়ক
এটা নতুন কোৰ্ছ কিনাৰ মুহূৰ্তটো ভাল লাগে। আপুনি নিজৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কিবা কৰিলে যেন লাগে। প্ৰথম ভিডিঅ'টো চাওঁতে মনত আশা জাগে। আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা, কোৰ্ছ চোৱাৰ সময়ত আপোনাৰ কামৰ কোনো বিচাৰ নহয়, কাৰণ আপুনি কোনো কাম কৰাই নাই। আচল কাম, অৰ্থাৎ এটা ভিডিঅ' বনাই কাৰোবাক দেখুওৱা, তাত বিচাৰৰ ভয় আছে: যদি বেয়া হয়, যদি কোনোবাই হাঁহে, যদি বুজা যায় যে মোৰ প্ৰতিভা নাই। শিকাটো এই ভয়ৰ পৰা আঁতৰত থকা এটা আৰামৰ কোঠা। তাত সময় ব্যয় হয়, কিন্তু একো আশংকা নাথাকে। সেয়ে বহু মানুহে জ্ঞান গোটায়, কিন্তু কাম নকৰে। এইটো এলাহ নহয়; এইটো ভয়ৰ এটা শান্ত ৰূপ।
নিজকে তিনিটা সৎ প্ৰশ্ন
- শেষৰ কোৰ্ছটোৰ পৰা শিকা কোনটো কথা মই সঁচাকৈয়ে কোনো কামত প্ৰয়োগ কৰিছোঁ?
- নতুন কোৰ্ছ কিনাৰ ঠিক আগমুহূৰ্তত মই কি কামৰ পৰা আঁতৰি আছিলোঁ?
- যদি আজিৰ পিছত আৰু এটাও কোৰ্ছ চাব নোৱাৰোঁ, তেন্তে মোৰ হাতত থকা জ্ঞানেৰে মই কি বনাব পাৰোঁ?
এটা ফলাফল, এটা সময়সীমা, এটা প্ৰমাণ
সূত্ৰটো সৰল, কিন্তু সহজ নহয়। প্ৰথমে এটা ফলাফল বাছক, যিটো চকুৰে দেখা যায় আৰু শেষ হ'লে বুজা যায়। 'এডিটিং শিকিম' ফলাফল নহয়; 'মামাৰ দোকানৰ বাবে ত্ৰিশ চেকেণ্ডৰ এটা বিজ্ঞাপন ভিডিঅ' বনাম' ফলাফল। দ্বিতীয়তে এটা সময়সীমা দিয়ক, দীঘল নহয়, একৈশ দিন যথেষ্ট; দীঘল সময়সীমাই আকৌ পলম কৰাৰ সুবিধা দিয়ে। তৃতীয়তে এটা ৰাজহুৱা প্ৰমাণ ঠিক কৰক: শেষত কামটো অন্ততঃ তিনিজন মানুহক দেখুৱাব, যিসকলৰ মতামত আপুনি সঁচাকৈয়ে শুনিব। এই তিনিটাৰ কোনো এটা বাদ পৰিলে প্ৰকল্পটো আকৌ এটা আধৰুৱা কোৰ্ছত পৰিণত হয়।
কোৰ্ছৰ উপবাস
প্ৰকল্প চলি থকা একৈশ দিন কোনো নতুন কোৰ্ছ কিনা বা আৰম্ভ কৰা বন্ধ। চেভ কৰা ৰিলবোৰ চোৱাও বন্ধ। যদি আপুনি কোনো ঠাইত আটকি পৰে, যেনে ভিডিঅ'ৰ মাজত আখৰ কেনেকৈ সুমুৱাব, তেতিয়া কেৱল সেই এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচাৰক, এটা চমু ভিডিঅ' বা লিখনি চাওক, আৰু লগে লগে কামলৈ উভতি যাওক। শিকাটো এতিয়া কামৰ সেৱক, কামটো শিকাৰ সেৱক নহয়। মৃণালে প্ৰথম দিনাই ইনষ্টাগ্ৰামৰ চেভ ফ'ল্ডাৰটো সম্পূৰ্ণ মচি পেলোৱাৰ কথা ভাবিছিল, কিন্তু সেইটোও এটা নাটকীয় কাম হ'লহেঁতেন। তেওঁ কেৱল এপটো ফোনৰ শেষৰ পৃষ্ঠালৈ আঁতৰাই দিলে। এই সময়ছোৱাত কোৰ্ছৰ চেলৰ ইমেইল আহিবই, 'আজি ৰাতিলৈকে আধা দাম' লিখা। সেইবোৰ কিনিবলৈ মন গ'লে এখন কাগজত নামটো লিখি থওক, আৰু প্ৰকল্প শেষ হোৱাৰ পিছত সেই তালিকাখন পঢ়ক। বেছিভাগ নামৰ প্ৰতি তেতিয়া আৰু আগ্ৰহ নাথাকিব।
একৈশ দিন কেনেকৈ ভাগ কৰিব
- প্ৰথম তিনিদিন: কামটোৰ এখন সৰু পৰিকল্পনা কাগজত লিখক। মৃণালৰ বাবে সেয়া আছিল দোকানৰ কোন সামগ্ৰী দেখুৱাব, কি কথা ক'ব, আৰু শেষত দোকানৰ ঠিকনা।
- চতুৰ্থৰ পৰা দশম দিন: কেঁচা সামগ্ৰী গোটাওক। ফোনেৰে দোকানৰ ভিডিঅ', মামাৰ দুটা বাক্য, ৰাস্তাৰ পৰা দোকানখনৰ দৃশ্য।
- একাদশৰ পৰা সপ্তদশ দিন: প্ৰথম খচৰাটো বনাওক, যিমানেই বেয়া নহওক। তাক শেষ কৰাটোৱেই এই সপ্তাহৰ একমাত্ৰ লক্ষ্য।
- অষ্টাদশৰ পৰা বিংশতম দিন: দুজন মানুহক দেখুৱাই মতামত লওক, আৰু কেৱল দুটা কথা শুধৰাওক।
- একৈশতম দিন: চূড়ান্ত ভিডিঅ'টো য'ত ব্যৱহাৰ হ'ব তাত দিয়ক, আৰু তৃতীয়জন মানুহক দেখুৱাওক।
প্ৰথম কামটো বেয়া হ'ব, আৰু সেইটোৱেই ঠিক
আপুনি যিমান ভাল কাম দেখিছে, আপোনাৰ প্ৰথম কামটো তাতকৈ বহুত বেয়া হ'ব। সেইটোৱেই স্বাভাৱিক, কাৰণ আপোনাৰ ৰুচি আপোনাৰ দক্ষতাতকৈ আগত আছে। বহু বছৰ কোৰ্ছ চোৱাৰ ফলত আপোনাৰ চকু তীক্ষ্ণ হৈছে, হাত নহয়। এই পাৰ্থক্যটো কেৱল কামেৰেহে কমে। মৃণালৰ প্ৰথম খচৰাটোত শব্দ আৰু ছবি মিলা নাছিল, আৰু আখৰবোৰ ইমান সৰু আছিল যে ফোনত পঢ়িব পৰা নাযায়। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া আছিল, এইটো দেখুৱাব নোৱাৰি। কিন্তু সেই দুটা ভুল তেওঁ কোনো কোৰ্ছত শিকা নাছিল; এটা বেয়া খচৰাইহে শিকালে। প্ৰথম কামৰ উদ্দেশ্য সুন্দৰ হোৱা নহয়, শেষ হোৱাহে।
ৰাজহুৱা প্ৰমাণৰ ভয়
কামটো দেখুওৱাৰ কথা ভাবিলেই বহুতৰ বুকু ধপধপায়। সেয়ে প্ৰথম তিনিজন মানুহ সাৱধানে বাছক: এজন যিয়ে আপোনাক মৰম কৰে কিন্তু সৎ কথা কয়, এজন যিয়ে সেই ক্ষেত্ৰৰ অলপ জানে, আৰু এজন যিজন কামটোৰ প্ৰকৃত ব্যৱহাৰকাৰী। মৃণালৰ বাবে সেয়া আছিল ভনীয়েক, গুৱাহাটীত এজেন্সীত কাম কৰা এজন পুৰণি সহপাঠী, আৰু মামাক নিজে। মামাকৰ মতামত আছিল আটাইতকৈ কামৰ: 'চিমেণ্টৰ দামটো দেখুৱা, মানুহে সেইটোহে বিচাৰে।' কোনো কোৰ্ছে এই কথা শিকাব নোৱাৰিলেহেঁতেন। দোকানৰ কাম আৰু নিজৰ সপোনৰ মাজত টনা-আজোৰা চলি থাকিলে পাৰিবাৰিক ব্যৱসায় আৰু নিজৰ কেৰিয়াৰৰ বিষয়ে এই লেখাটোও পঢ়িব পাৰে।
দশা আৰু কাম আৰম্ভ কৰাৰ সময়
কিছুমান মানুহে ভাবে, ভাল দশা নহালৈকে নতুন কাম আৰম্ভ কৰি লাভ নাই, আৰু সেই অপেক্ষাও আন এটা কোৰ্ছ হৈ পৰে। বৈদিক জ্যোতিষত বিংশোত্তৰী দশাৰ মহাদশা আৰু অন্তৰ্দশাক এটা সময়ৰ মূল বিষয়ৰ ইংগিত বুলি চোৱা হয়, কিন্তু কোনো দশাই আপোনাৰ হৈ একৈশ দিনৰ প্ৰকল্পটো কৰি নিদিয়ে, আৰু কোনো দশাই কাম আৰম্ভ কৰাটো নিষেধো নকৰে। নিজৰ কেৰিয়াৰৰ দিশ লৈ প্ৰশ্ন থাকিলে Astro Ratan-ক আপোনাৰ সঠিক জন্মকুণ্ডলীৰে সুধিব পাৰে; ই এক AI বৈদিক জ্যোতিষী, WhatsApp, ৱেবছাইট আৰু Android-ত পোৱা যায়। কেৰিয়াৰৰ প্ৰশ্নত ই কেনেকৈ সহায় কৰে ইয়াত আছে। কিন্তু তাত সোধাৰ আগতে আজি প্ৰকল্পটোৰ নাম লিখক।
যি জ্ঞান এটাও কামত পৰিণত হোৱা নাই, সি এতিয়াও আপোনাৰ নহয়; সি কেৱল আপোনাৰ ফোনত আছে।
একৈশতম দিনৰ সন্ধিয়া
একৈশ দিনৰ মূৰত মৃণালৰ ত্ৰিশ চেকেণ্ডৰ ভিডিঅ'টো মামাকৰ দোকানৰ WhatsApp ষ্টেটাছত উঠিল, আৰু দুদিন পিছত এজন ঠিকাদাৰে দোকানলৈ আহি সুধিলে, ভিডিঅ'ত দেখুওৱা টাইলছবোৰ কোনফালে আছে। বিশাল একো নহয়, কোনো ভাইৰেল নহয়। কিন্তু তিনি বছৰৰ পিছত মৃণালৰ হাতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা এনে কাম আছিল, যিটো তেওঁ কাৰোবাক দেখুৱাব পাৰে আৰু যাৰ এটা প্ৰকৃত ফল আছে। সাতটা কোৰ্ছ এতিয়াও তেওঁৰ ফোনত আছে। পিছৰ প্ৰকল্পৰ বাবে তেওঁ এটা কোৰ্ছৰ মাত্ৰ দুটা মডিউল বাছি ল'লে, যিবোৰ ৰঙৰ বিষয়ে, কাৰণ প্ৰথম ভিডিঅ'টোত ৰংবোৰ বেয়া আছিল। শিকাটো এতিয়াও চলি আছে, কিন্তু এতিয়া সেয়া কামৰ পিছে পিছে যায়।
Key takeaways
- নতুন কোৰ্ছে প্ৰগতিৰ অনুভৱ দিয়ে কিন্তু বিচাৰৰ ভয় নিদিয়ে; সেয়ে আচল কামৰ সলনি শিকাটো নিৰাপদ আশ্ৰয় হৈ পৰে।
- এটা ফলাফল, এটা সময়সীমা আৰু এটা ৰাজহুৱা প্ৰমাণ, এই তিনিটাই শিকাক কামলৈ সলনি কৰে।
- প্ৰকল্প শেষ নোহোৱালৈকে নতুন কোৰ্ছ কিনা বন্ধ ৰাখক; আটকি পৰিলে কেৱল সেই সমস্যাটোৰ উত্তৰহে বিচাৰক।
- প্ৰথম কামটো বেয়া হ'বই, আৰু সেইটোৱেই দ্বিতীয় কামটোৰ বাবে আটাইতকৈ ভাল শিক্ষক।
যিজন বন্ধুৰ ফোন চেভ কৰা ৰিল আৰু আধৰুৱা কোৰ্ছেৰে ভৰি আছে, তেওঁৰ বাবে এই লেখাত একৈশ দিনৰ এটা সৰু প্ৰকল্পৰ পৰিকল্পনা আছে।
কোন দিশত শক্তি দিব, সেই দোমোজাই আপোনাক নতুন কোৰ্ছৰ ফালে ঠেলি দিছে নেকি? আপোনাৰ সঠিক জন্মকুণ্ডলীৰে Astro Ratan-ক অসমীয়াতে সোধক, আৰু প্ৰকল্পটো আপুনিয়েই বাছক।
