সন্তান আঁতৰি গ'লে জীৱন খালী নহয়—আপোনাৰো নতুন অধ্যায় আছে
ঘৰ নিমাত হোৱাৰ দুখক সন্মান কৰি নিজৰ দিনৰ খুঁটি, পুৰণি বন্ধুত্ব, নিজা উদ্দেশ্য আৰু জীৱনসংগীৰ সৈতে সম্পৰ্ক নতুনকৈ গঢ়াৰ কথা।
Direct answer
সন্তান পঢ়া বা কামৰ বাবে আঁতৰি গ'লে যি শূন্যতা আহে, সেয়া এটা সঁচা দুখ; বছৰ বছৰ ধৰি যি ভূমিকাই দিনটো গঢ়িছিল, সেয়া হঠাতে সৰু হৈ পৰে। এই দুখক নাম দিয়ক, লুকুৱাব নালাগে। তাৰ পিছত লাহে লাহে দিনৰ নতুন খুঁটি, পুৰণি বন্ধুত্ব, নিজৰ বাবে এটা উদ্দেশ্য আৰু জীৱনসংগীৰ সৈতে নতুন চিনাকি গঢ়ক। মা-দেউতাৰ ভূমিকা শেষ হোৱা নাই, মাত্ৰ সলনি হৈছে।
উত্তৰ লখিমপুৰৰ মাছবজাৰত এটা প্ৰশ্ন
উত্তৰ লখিমপুৰৰ দেওবৰীয়া মাছবজাৰত অনিমা বৰগোহাঞিয়ে অভ্যাসমতে ডাঙৰ ৰৌ মাছটোলৈ আঙুলিয়ালে। বহু বছৰৰ চিনাকি মাছবিক্ৰেতাজনে তুলাচনীত তুলিবলৈ লৈ ৰৈ গ'ল, আৰু সুধিলে, 'বাইদেউ, আজিও দুকিলো? ল'ৰাটো যে পুনেলৈ গ'ল।' অনিমাই হাঁহিলে, আধা কিলো ল'লে। ঘৰলৈ অহাৰ বাটত ৰিক্সাত বহি তাইৰ মনত পৰিল, পুতেক অৰ্ণৱে ৰৌ মাছৰ মূৰটো সদায় নিজৰ পাতত বিচাৰিছিল, আৰু দুবছৰ আগতে বিয়া হৈ গুৱাহাটীলৈ যোৱা জীয়েক ৰশ্মিয়ে মাছ খাবলৈকে নিবিচাৰিছিল, সেয়ে তাইৰ বাবে বেলেগকৈ আলু-পিটিকা। তেতিয়া প্ৰতিটো বজাৰ আছিল তিনিটা মানুহৰ পছন্দৰ হিচাপ। আজি হিচাপ কৰিবলগীয়া একো নাই। তেপন্ন বছৰীয়া অনিমাই ঘৰ পাই দেখিলে, বিদ্যুৎ বিভাগৰ পৰা অৱসৰ লোৱা গিৰীয়েক ধীৰেন বাৰাণ্ডাত বাতৰি কাকত পঢ়ি আছে। দুয়ো দুয়োৰে ফালে চাই একো নক'লে। ঘৰটো ইমান নিমাত আগতে কেতিয়াও লগা নাছিল।
এই দুখটো সঁচা, ইয়াক নাম দিয়ক
বহু মা-দেউতাই এই অনুভৱটো নিজৰ আগতো স্বীকাৰ নকৰে, কাৰণ সন্তানে ভাল পঢ়িছে বা ভাল চাকৰি পাইছে, আৰু সেয়াই যে বিচাৰিছিল। আনন্দ আৰু শূন্যতা একেলগে থাকিব পাৰে, এটাই আনটোক মিছা নকৰে। অৰ্ণৱৰ কোঠাটোত সোমাই তাৰ ক্ৰিকেটৰ বেটখনলৈ চাই চকুপানী ওলালে সেয়া দুৰ্বলতা নহয়, সেয়া পঁচিশ বছৰৰ অভ্যাসৰ বিদায়। এই দুখক এটা নাম দিয়ক, জীৱনসংগী বা এজন বন্ধুক কওক, 'মোৰ ভাল লগা নাই, ঘৰটো খালী খালী লাগিছে।' যিটো দুখৰ কথা কোৱা হয়, সেয়া লাহে লাহে পাতল হয়; যিটো লুকুৱাই ৰখা হয়, সেয়া খং, অসুখ বা সন্তানক বাৰে বাৰে ফোন কৰাৰ ৰূপত ওলাই আহে।
যি বছৰবোৰ কাৰো চকুত নপৰিল
পুৱা পাঁচ বজাত টিফিন, টিউচনলৈ স্কুটীৰে অনা-নিয়া, পৰীক্ষাৰ ৰাতি চাহ, জ্বৰৰ ৰাতি কপালত পানীপটি, ফৰ্ম পূৰণ, মাচুলৰ হিচাপ। এই কামবোৰৰ কোনো দৰমহা নাছিল, কোনো প্ৰশংসাপত্ৰ নাছিল, আৰু সন্তান গুচি যোৱাৰ লগে লগে যেন সেইবোৰৰ চিনো নাইকিয়া হ'ল। কিন্তু সেই বছৰবোৰে আপোনাৰ ভিতৰত কিছুমান ক্ষমতা গঢ়িছে: একেলগে বহু কাম চম্ভালা, সংকটত শান্ত থকা, আনৰ প্ৰয়োজন আগতীয়াকৈ বুজা, কম টকাত ঘৰ চলোৱা। এই ক্ষমতাবোৰ সন্তানৰ লগত পুনেলৈ যোৱা নাই; সেইবোৰ এতিয়াও আপোনাৰ। প্ৰশ্নটো হ'ল, এতিয়া সেইবোৰ কাৰ বাবে, কিহৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব।
দিনটোৰ নতুন খুঁটি
বহু বছৰ ধৰি দিনটোৰ খুঁটিবোৰ আছিল সন্তানৰ সময়সূচী: স্কুলৰ বাছ, টিউচনৰ সময়, ৰাতিৰ ভাত। সেইবোৰ আঁতৰিলে দিনটো ঢিলা হৈ পৰে, আৰু ঢিলা দিনত মন সহজে দুখৰ ফালে হালি পৰে। নিজৰ বাবে তিনি-চাৰিটা নতুন খুঁটি পুতি লওক, সৰুকৈ।
- পুৱাৰ এটা নিয়মীয়া কাম যাৰ বাবে ঘৰৰ পৰা ওলাব লাগে: চুবুৰীয়াৰ সৈতে খোজ কঢ়া, নামঘৰলৈ যোৱা, বা ফুলনিত আধা ঘণ্টা।
- সপ্তাহত এটা নিৰ্দিষ্ট সময় কেৱল নিজৰ বাবে: গান, তাঁত, পঢ়া, যিটো বছৰ বছৰ ধৰি 'সময় পালে কৰিম' বুলি থৈ দিছিল।
- সপ্তাহত এবাৰ কাৰোবাৰ সৈতে লগ হোৱাৰ কাৰ্যসূচী, যিটো আগতীয়াকৈ ঠিক কৰা থাকে।
- দিনটোৰ শেষত পাঁচ মিনিট: আজি কি কৰিলোঁ যিটো কেৱল মোৰ বাবে আছিল।
বন্ধুত্বৰ ধূলি জাৰক
সন্তান ডাঙৰ কৰাৰ বছৰবোৰত বহুতৰ বন্ধুত্ব কেৱল আন মা-দেউতাৰ সৈতে, স্কুলৰ গেটত বা অভিভাৱক সভাত সীমিত হৈ পৰে। কলেজৰ বান্ধৱী, পুৰণি চুবুৰীয়া, মহিলা সমিতিৰ সখী, যিসকলৰ সৈতে কথা পতা বহুদিন নাই, তেওঁলোকক প্ৰথমে আপুনিয়েই মাতক। প্ৰথম ফোনটো অলপ অস্বস্তিকৰ হ'ব পাৰে; বহু বছৰৰ নীৰৱতাৰ পিছত কি ক'ব, সেয়াই নাজানি। এটা সহজ আৰম্ভণি: 'তোমাৰ কথা মনত পৰিল, এদিন চাহ খাওঁ আহাঁ।' মনত ৰাখিব, আপোনাৰ বয়সৰ বহুতো মানুহ একে অৱস্থাত আছে, আৰু কোনোবাই প্ৰথম খোজটো দিয়ালৈ বাট চাই আছে।
ঘৰত দুজন, আকৌ চিনাকি হোৱাৰ সময়
পঁচিশ বছৰৰ বেছিভাগ কথা যদি সন্তানৰ বিষয়ে আছিল, তেন্তে সন্তান আঁতৰিলে টেবুলত এটা অদ্ভুত নীৰৱতা আহে। অনিমা আৰু ধীৰেনৰ মাজত কোনো কাজিয়া নাছিল, কেৱল কথা নাছিল। এই নীৰৱতাক বিপদ বুলি নাভাবিব; ই দুজনে দুজনক আকৌ চিনি পোৱাৰ সুযোগ। সপ্তাহত এবাৰ একেলগে কৰিবলগীয়া কিবা এটা ঠিক কৰক, যিটো সন্তানৰ সৈতে জড়িত নহয়: গধূলি ৰঙানদীৰ পাৰলৈ খোজ কঢ়া, এখন পুৰণি ছবি চোৱা, বহুদিন নোযোৱা আত্মীয়ৰ ঘৰলৈ যোৱা। এনে প্ৰশ্ন সুধিব পাৰে যিবোৰ বহুদিন সোধা নাই: 'এতিয়া তোমাৰ কিহত আগ্ৰহ?' বা 'অৱসৰৰ পিছৰ দিনবোৰ তুমি কেনেকৈ বিচাৰিছিলা?' পুৰণি অভিমানবোৰ ওলাই আহিলে, সেয়াও কথা পতাৰ অংশ।
উদ্দেশ্য: কেৱল 'মোৰ' বুলি ক'ব পৰা এটা কাম
বহুতৰ বাবে শূন্যতাটোৰ তলত আছে এটা প্ৰশ্ন: মোক এতিয়া কাৰ প্ৰয়োজন? উত্তৰটো সন্তানৰ বাহিৰেও বিচাৰিব পাৰি। চুবুৰীৰ সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক বিনামূলীয়াকৈ পঢ়োৱা, এটা স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থাত সপ্তাহত এদিন, বা বছৰ বছৰ ধৰি সকলোৱে প্ৰশংসা কৰা পিঠা-লাডু বিহুৰ বজাৰত বিক্ৰী কৰাৰ এটা সৰু আৰম্ভণি। কিছুমানে আকৌ চাকৰি বা নিজৰ ব্যৱসায়লৈ উভতি যায়। কামটো ডাঙৰ হ'ব নালাগে; প্ৰয়োজনীয় কথাটো হ'ল, ইয়াৰ ফল আপুনি নিজৰ চকুৰে দেখা পায়, আৰু ই সন্তানৰ সফলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়।
সন্তানৰ সৈতে নতুন ধৰণৰ সম্পৰ্ক
দিনত পাঁচবাৰ ফোন কৰা, প্ৰতিটো মেছেজৰ লগে লগে উত্তৰ বিচৰা, বা 'তই নাথাকিলে ঘৰখন খালী' বুলি বাৰে বাৰে কোৱা, এইবোৰে মৰম প্ৰকাশ কৰে, কিন্তু নতুন চহৰত নিজৰ ভৰিত থিয় হ'বলৈ চেষ্টা কৰা সন্তানৰ ওপৰত এটা বোজাও দিয়ে। আপোনাৰ নিঃসংগতাৰ দায়িত্ব সন্তানৰ নহয়। তাৰ সলনি সপ্তাহত দুটা-তিনিটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত ভিডিঅ' কল ঠিক কৰক, আৰু কলত কেৱল তাৰ খবৰ নুসুধিব, নিজৰ নতুন খবৰো দিয়ক। 'আজি মই বান্ধৱীৰ সৈতে ফুৰিবলৈ গৈছিলোঁ' শুনিলে সন্তানৰ মনতো সকাহ পায়।
জন্মকুণ্ডলী আৰু জীৱনৰ অধ্যায়
বৈদিক জ্যোতিষত জীৱনৰ বেলেগ বেলেগ পৰ্যায়ক প্ৰায়ে দশাৰ পৰিবৰ্তনৰ সৈতে মিলাই চোৱা হয়; এটা মহাদশাৰ পৰা আনটোলৈ সোমাওঁতে বহুতে জীৱনৰ অগ্ৰাধিকাৰ সলনি হোৱা অনুভৱ কৰে। ইয়াক ভাগ্যৰ ৰায় হিচাপে নহয়, নিজক প্ৰশ্ন কৰাৰ এটা সুযোগ হিচাপে চাব পাৰি: এই নতুন সময়ছোৱাত মই কিহত মন দিব বিচাৰোঁ? পৰিয়ালৰ আন সদস্যৰ কুণ্ডলী চাব বিচাৰিলে, সেয়া তেওঁলোকৰ সন্মতি লৈহে কৰক; সন্তানৰ জীৱনৰ সিদ্ধান্ত তেওঁলোকৰ নিজৰ। নিজৰ প্ৰশ্নৰ বাবে পৰিয়ালৰ জ্যোতিষ পৃষ্ঠাৰ পৰা Astro Ratan-ৰ সৈতে কথা পাতিব পাৰে; আগতে সঠিক তথ্যৰে এখন বিনামূলীয়া কুণ্ডলী উলিয়াই লওক।
যেতিয়া দুখটো নুগুচে
কেইসপ্তাহৰ পিছতো যদি টোপনি নাহে, খাবলৈ মন নাযায়, আগৰ ভাল লগা কামবোৰত আগ্ৰহ নাথাকে, বা নিজকে অপ্ৰয়োজনীয় বুলি লাগি থাকে, তেন্তে সেয়া কেৱল মন বেয়া নহ'বও পাৰে। এজন চিকিৎসকৰ সৈতে কথা পাতক; বয়সৰ এই পৰ্যায়ত শৰীৰৰ সলনিয়েও মনত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। মন বেছি গধুৰ লাগিলে Tele-MANAS-ৰ 14416 নম্বৰত ফোন কৰি অসমীয়াতে কথা পাতিব পাৰে; সেৱাটো বিনামূলীয়া আৰু দিনে-ৰাতিয়ে খোলা। তৎক্ষণাৎ বিপদৰ সময়ত 112-ত ফোন কৰক।
মা-দেউতাৰ ভূমিকা শেষ নহয়, সলনিহে হয়; আৰু সেই সলনিত আপোনাৰো নিজা এটা ঠাই আছে।
ৰঙানদীৰ পাৰত এটা গধূলি
দুসপ্তাহ পিছৰ এটা গধূলি অনিমা আৰু ধীৰেন ৰঙানদীৰ পাৰলৈ খোজ কাঢ়ি গ'ল, বহু বছৰৰ পিছত কেৱল দুয়ো। ধীৰেনে কথাই কথাই ক'লে যে অৱসৰৰ পিছত তেওঁ এখন সৰু শাক-পাচলিৰ বাৰী কৰিব খুজিছিল, কিন্তু কেতিয়াও কোৱা নাছিল। অনিমাই ক'লে, কলেজত থাকোঁতে তাই বৰগীত শিকিছিল, আৰু আকৌ শিকিব বিচাৰে। সেই সপ্তাহতে তাই চুবুৰীৰ এগৰাকী গায়িকাৰ ঘৰত দেওবাৰৰ শ্ৰেণীত নাম লগালে। শনিবাৰে অৰ্ণৱৰ ভিডিঅ' কল আহিল। অনিমাই তাক সুধিলে সি কি খাইছে, তাৰ পিছত নিজৰ প্ৰথম গানৰ শ্ৰেণীৰ কথা ক'লে। অৰ্ণৱে হাঁহি ক'লে, 'মা, এইবাৰ বিহুত ঘৰলৈ গ'লে মোক শুনাবা।'
Key takeaways
- সন্তানৰ সফলতাৰ আনন্দ আৰু ঘৰ খালী হোৱাৰ দুখ একেলগে থাকিব পাৰে; দুখটোক নাম দিলে সি পাতল হয়।
- বছৰ বছৰ ধৰি চকুৰ আঁৰত থকা যত্নৰ কামে আপোনাৰ ভিতৰত যি দক্ষতা গঢ়িছে, সেয়া এতিয়াও আপোনাৰেই।
- দিনৰ নতুন খুঁটি, পুৰণি বন্ধুত্ব আৰু সন্তানৰ বাহিৰৰ এটা উদ্দেশ্যই শূন্যতাখিনিত নতুন জীৱন আনে।
- জীৱনসংগীৰ সৈতে সন্তানৰ বাহিৰৰ কথা পতাৰ অভ্যাস আকৌ গঢ়ক, আৰু সন্তানক আপোনাৰ নিঃসংগতাৰ দায়িত্ব নিদিব।
যিগৰাকী মা বা দেউতাৰ ঘৰটো সন্তান আঁতৰি যোৱাৰ পিছত হঠাতে নিমাত হৈ পৰিছে, তেওঁৰ বাবে দুখক সন্মান কৰি নতুন দিনৰ খুঁটি গঢ়াৰ কথা।
জীৱনৰ এই নতুন পৰ্যায়ত নিজৰ দিশ লৈ প্ৰশ্ন আছে? আপোনাৰ জন্মকুণ্ডলীৰে Astro Ratan-ক অসমীয়াতে সোধক; উত্তৰবোৰ আপোনাৰ নিজৰ অধ্যায়ৰ বাবে।
