বহু মাহৰ পিছত পুৰণি প্ৰেম ঘূৰি আহিল—হৃদয়ৰ কথা শুনিম নে অতীতৰ?
মন লাহে লাহে সুস্থ হৈ অহাৰ সময়ত পুৰণি নামটো স্ক্ৰীণত জিলিকিলে, উত্তৰ দিয়াৰ আগতে ভঙাৰ কাৰণ, সলনিৰ প্ৰমাণ আৰু নিজৰ বৰ্তমানৰ প্ৰয়োজন জুখি চোৱাৰ উপায়।
Direct answer
পুৰণি সম্পৰ্কৰ মানুহজন ঘূৰি আহিলে লগে লগে উত্তৰ নিদিব; এটা ৰাতি সময় লওক। তাৰ পিছত তিনিটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখক: আমি আচলতে কিয় ভাঙিছিলোঁ, সেই কাৰণটো কথাত নহয় কামত সলনি হোৱাৰ কি প্ৰমাণ আছে, আৰু মোৰ এতিয়াৰ প্ৰয়োজন এই মানুহজন নে কেৱল নিঃসংগতাৰ পৰা সকাহ। আগৰ সম্পৰ্কত ভয় বা নিয়ন্ত্ৰণ আছিল যদি, দুৱাৰখন বন্ধ ৰখাটোৱেই সুৰক্ষিত।
শিৱসাগৰৰ পুখুৰীৰ পাৰত দেওবাৰৰ গধূলি
শিৱসাগৰৰ ডাঙৰ পুখুৰীটোৰ পাৰেৰে ঋতুৰাজ নেওগে দেওবাৰৰ গধূলি খোজ কাঢ়ি আছিল, শিৱদৌলৰ চূড়াত শেষ পোহৰ। সাত মাহ হ'ল মৌচুমীয়ে সম্পৰ্কটো শেষ কৰি দিল্লীলৈ চাকৰি কৰিবলৈ গৈছে। প্ৰথম তিনিমাহ তেওঁৰ টোপনি নাছিল; বেংকৰ কাউণ্টাৰত বহি গ্ৰাহকৰ নাম দুবাৰকৈ সুধিবলগীয়া হৈছিল। শেহতীয়াকৈ অৱশ্যে বস্তুবোৰ সলনি হৈছিল: সপ্তাহত তিনিদিন বেডমিণ্টন, ৰাতি এঘাৰ বজাত টোপনি, আৰু কালি প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ তাইৰ ফটোবোৰ ফোনৰ পৰা এটা বেলেগ ফ'ল্ডাৰলৈ আঁতৰাই থৈছিল। তেনেতে ফোনটো কঁপিল। স্ক্ৰীণত সেই নামটো, যিটো সাত মাহ ধৰি নিমাত আছিল: 'আজি অফিচৰ পৰা আহোঁতে ৰেডিঅ'ত আমাৰ সেই গানটো বাজিল। কেনে আছা? এদিন কথা পাতিব পাৰোঁনে?' ঊনত্ৰিশ বছৰীয়া ঋতুৰাজ পুখুৰীৰ ৰেলিঙত আঁউজি ৰ'ল। বুকুখন ধপধপাই উঠিল, আৰু একেলগে এটা ভয়ো আহিল: সাত মাহ ধৰি গঢ়া সকলোখিনি এটা মেছেজতে ভাঙি পৰিব নেকি?
উত্তৰ দিয়াৰ আগতে এটা ৰাতি
এনে মেছেজে শৰীৰত এটা ধুমুহা তোলে: আনন্দ, খং, আশা আৰু ভয় একেলগে। সেই ধুমুহাৰ মাজত লিখা উত্তৰ প্ৰায়ে পিছত অনুশোচনাৰ কাৰণ হয়। মেছেজটোৰ কোনো সময়সীমা নাই; সাত মাহৰ নীৰৱতাৰ পিছত আহিছে, এটা ৰাতি অপেক্ষা কৰিলে একো হেৰাই নাযায়। সেই ৰাতিটো মেছেজটো বাৰে বাৰে পঢ়ি কটাব নালাগে। ফোনটো আঁতৰত থওক, আৰু পিছদিনা শান্ত মনেৰে তিনিটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কাগজত লিখক। প্ৰশ্ন তিনিটা হৃদয় আৰু অতীতৰ মাজৰ তৰ্ক নহয়; দুয়োটাকে একেখন টেবুলত বহুওৱাৰ উপায়।
প্ৰথম প্ৰশ্ন: আমি আচলতে কিয় ভাঙিছিলোঁ
সময় পাৰ হোৱাৰ লগে লগে মনে পুৰণি সম্পৰ্কৰ ধুনীয়া মুহূৰ্তবোৰহে ৰাখে: প্ৰথম দেখা, একেলগে খোৱা পিঠা, দীঘল ফোন কল। ভাঙি যোৱাৰ কাৰণবোৰ ধূসৰ হৈ যায়। সেয়ে প্ৰথমে লিখক, শেষৰ ছমাহত কি হৈছিল। ঋতুৰাজে লিখিলে: মৌচুমীয়ে বাৰে বাৰে কৈছিল যে তেওঁ তাইৰ বাবে কেতিয়াও সময় নাৰাখে; দেউতাকৰ অসুখ আৰু বেংকৰ বদলিৰ মাজত তাই অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিছিল; তাৰ পিছত দিল্লীৰ চাকৰিৰ কথাটো তাই তেওঁক নোকোৱাকৈ ঠিক কৰিছিল। দুয়োজনৰে অংশ আছিল। এই তালিকাখন দোষ দিবলৈ নহয়; ই দেখুৱায় কোনবোৰ কথা সলনি নহ'লে একেটা কাহিনী আকৌ ঘটিব।
দ্বিতীয় প্ৰশ্ন: কি সলনি হৈছে, কথাত নহয়, কামত
'মই বহুত সলনি হৈছোঁ' বুলি কোৱাটো সহজ। সলনিৰ প্ৰমাণ কথাত নহয়, সময়ৰ লগে লগে কৰা কামত দেখা যায়। আৰু এই প্ৰশ্নটো দুয়োজনৰ বাবে; আপুনি নিজে কি সলনি কৰিছে, সেয়াও নিজক সোধক।
| কেৱল কথাৰ চিন | কামত দেখা চিন |
|---|---|
| 'মোক ক্ষমা কৰা, সকলো মোৰ দোষ আছিল' বুলি এটা দীঘল আৱেগিক মেছেজ | ভঙাৰ নিৰ্দিষ্ট কাৰণটোৰ নাম লৈ কোৱা, আৰু তাৰ বাবে কি কৰিছে সেয়া স্পষ্টকৈ কোৱা |
| 'এইবাৰ সকলো বেলেগ হ'ব' বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি | সপ্তাহৰ পিছত সপ্তাহ একে ধৰণৰ আচৰণ, মনৰ অৱস্থা যিয়েই নহওক |
| লগে লগে পুৰণি সম্পৰ্কলৈ ঘূৰি যোৱাৰ হেঁচা | লাহে লাহে আগবাঢ়িবলৈ মান্তি হোৱা, আপোনাৰ সময়ক সন্মান কৰা |
| অকলে থকাৰ সময়তহে মেছেজ, নিশা পলমকৈ | দিনৰ পোহৰত, পৰিকল্পিতভাৱে কথা পতাৰ ইচ্ছা |
তৃতীয় প্ৰশ্ন: মোৰ এতিয়া কি লাগে
মেছেজটো পাই যি আনন্দ লাগিছে, সেয়া এই মানুহজনৰ বাবে নে নিঃসংগতাৰ পৰা এটা সকাহৰ বাবে? দুয়োটা বেলেগ কথা। নিজক সোধক: যদি এই মেছেজটো নাহিলহেঁতেন, আজি গধূলি মই কেনে অনুভৱ কৰিলোঁহেঁতেন? যদি উত্তৰটো হয় 'ভালেই আছিলোঁ', তেন্তে আপুনি এটা ভাল ঠাইৰ পৰা সিদ্ধান্ত ল'ব পাৰে, অভাৱৰ পৰা নহয়। আৰু সোধক, মানুহজন কিয় এতিয়া ঘূৰি আহিল: নতুন চহৰত অকলশৰীয়া হৈ, আন এটা সম্পৰ্ক ভাঙি, নে সঁচাকৈয়ে ভাবি-চিন্তি? সেই কথাটো পোনপটীয়াকৈ সোধাৰ অধিকাৰ আপোনাৰ আছে।
যদি আগৰ সম্পৰ্কত ভয় আছিল
এই লেখাৰ বাকী কথাবোৰ তেতিয়াহে খাটে যেতিয়া আগৰ সম্পৰ্কটো সুৰক্ষিত আছিল। যদি সেই মানুহজনে আপোনাক গালি পাৰিছিল, মাৰিছিল, আপোনাৰ ফোন বা টকা-পইচা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল, বা আঁতৰি যোৱাৰ কথা ক'লে ভাবুকি দিছিল, তেন্তে 'মই সলনি হৈছোঁ' মেছেজটো এটা চিনাকি চক্ৰৰ অংশও হ'ব পাৰে। তেনে ক্ষেত্ৰত উত্তৰ নিদিয়াকৈ নম্বৰটো ব্লক কৰাটো সম্পূৰ্ণ যুক্তিসংগত। বিশ্বাসী কাৰোবাক কথাটো জনাই ৰাখক। ভয় লগা কিবা ঘটিলে বা কোনোবাই পিছে পিছে খেদি ফুৰিলে তৎক্ষণাৎ 112-ত ফোন কৰক।
যদি দুৱাৰখন অলপ খুলিব বিচাৰে
তিনিওটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ পিছতো যদি আপুনি কথা পাতিব বিচাৰে, লাহে লাহে আগবাঢ়ক। প্ৰথম কথাবাৰ্তা এখন ৰাজহুৱা ঠাইত বা ফোনত হওক, আৰু তাত কেৱল এটা কাম কৰক: ভাঙি যোৱাৰ কাৰণবোৰ দুয়ো কেনেকৈ চায়, সেয়া শুনক। কেইসপ্তাহমান পুৰণি অভ্যাসবোৰলৈ ঘূৰি নাযাব, যেনে ৰাতি দুই বজালৈ কথা পতা বা ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া। ছয়-আঠ সপ্তাহৰ পিছত নিজক সোধক, এই মানুহজনৰ সৈতে কথা পাতি মই শান্ত অনুভৱ কৰোঁ নে উদ্বিগ্ন? মাজে মাজে আহি আকৌ নোহোৱা হৈ যোৱা মনোযোগৰ চক্ৰটো চিনিবলৈ মাজে মাজে অহা মৰম লেখাটোৱেও সহায় কৰিব পাৰে।
যদি উত্তৰটো 'নহয়'
'নহয়' বুলি ক'বলৈ নিষ্ঠুৰ হ'ব নালাগে, আৰু দীঘল ব্যাখ্যাও দিব নালাগে। এটা চমু, সন্মানজনক উত্তৰেই যথেষ্ট: 'মেছেজটোৰ বাবে ধন্যবাদ। মই এতিয়া ভালে আছোঁ, আৰু আকৌ সেই পথলৈ যাব নিবিচাৰোঁ। তুমিও ভালে থাকিবা।' তাৰ পিছত আকৌ মেছেজ আহিলেও উত্তৰ দিয়াৰ দায়বদ্ধতা আপোনাৰ নাই। ভাল পাই থকা কাৰোবাক 'নহয়' কোৱাত দুখ লাগিব, কিন্তু সেই দুখ আৰু সাত মাহ আগৰ দুখ একে নহয়; এইবাৰ বাটটো আপুনি নিজে বাছি লৈছে।
কুণ্ডলীয়ে কি ক'ব পাৰে, কি নোৱাৰে
এনে সময়ত বহুতে জানিব বিচাৰে, কুণ্ডলীত মানুহজন ঘূৰি অহাটো 'লিখা আছে' নে নাই। বৈদিক জ্যোতিষে সপ্তম ভাৱ, শুক্ৰ আৰু চলি থকা দশা চাই আপোনাৰ জীৱনত সম্পৰ্কৰ বিষয়বোৰ কোনটো সময়ছোৱাত বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ উঠিব পাৰে, তাৰ আভাস দিব পাৰে। কিন্তু আন মানুহজন সঁচাকৈ সলনি হৈছে নে নাই, বা তেওঁৰ মনত কি আছে, সেয়া কোনো কুণ্ডলীয়ে ক'ব নোৱাৰে। তেওঁৰ কুণ্ডলী তেওঁৰ সন্মতি নোহোৱাকৈ চোৱাটোও উচিত নহয়। নিজৰ সম্পৰ্কৰ ধৰণ বুজিবলৈ প্ৰেম আৰু সম্পৰ্কৰ প্ৰশ্ন Astro Ratan-ক সুধিব পাৰে, কিন্তু সিদ্ধান্তটো তিনিটা প্ৰশ্নৰ সৎ উত্তৰৰ ওপৰতহে লওক।
মন বেছি অশান্ত হ'লে
পুৰণি মানুহজন ঘূৰি অহাটোৱে কেতিয়াবা ভাঙি যোৱাৰ সময়ৰ দুখটো নতুনকৈ জগাই তোলে: টোপনি নাহে, খোৱা-বোৱা কমে, কাম কৰিবলৈ মন নাযায়। এনে সময়ত অকলে নাথাকিব; এজন বন্ধু বা ঘৰৰ কাৰোবাক কওক। মন বেছি গধুৰ হ'লে Tele-MANAS-লৈ 14416 নম্বৰত ফোন কৰিব পাৰে, বিনামূলীয়া আৰু দিনে-ৰাতিয়ে খোলা, অসমীয়াতো কথা পাতিব পাৰি।
আগতে ভঙা কাৰণটো সলনি নহ'লে, একেটা কাহিনী নতুন তাৰিখত আকৌ লিখা হ'ব।
বেডমিণ্টনৰ কোৰ্টলৈ যোৱাৰ আগতে
পিছদিনা গধূলি ঋতুৰাজে তিনিটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা কাগজখন আকৌ পঢ়িলে। প্ৰথম প্ৰশ্নৰ উত্তৰটো আটাইতকৈ দীঘল আছিল। দ্বিতীয়টোৰ তলত মাত্ৰ এটা শাৰী: 'এতিয়ালৈকে কেৱল কথা।' তেওঁ মৌচুমীক লিখিলে, 'মেছেজটো পাই ভাল লাগিল। মই এতিয়া ভালে আছোঁ। কথা পাতিব পাৰোঁ, কিন্তু লাহে লাহে, আৰু প্ৰথমে জানিব বিচাৰিম সেই দিনবোৰ তুমি কেনেকৈ চোৱা।' পঠিয়াই দি ফোনটো বেগত ভৰালে আৰু ৰেকেটটো লৈ ওলাই গ'ল। উত্তৰ কেতিয়া আহিব, বা আহিব নে নাই, সেই কথাই আজি ৰাতি তেওঁৰ টোপনি কাঢ়ি নিব নোৱাৰে।
Key takeaways
- পুৰণি মানুহজনৰ মেছেজৰ উত্তৰ লগে লগে নিদিব; এটা ৰাতিৰ বিৰতিয়ে ধুমুহাৰ মাজত লোৱা সিদ্ধান্তৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
- ভঙাৰ প্ৰকৃত কাৰণবোৰ লিখক; সময়ৰ লগে লগে মনে কেৱল ধুনীয়া মুহূৰ্তবোৰহে ৰাখে।
- সলনিৰ প্ৰমাণ প্ৰতিশ্ৰুতিত নহয়, সপ্তাহৰ পিছত সপ্তাহ একে ধৰণৰ আচৰণত দেখা যায়।
- আগৰ সম্পৰ্কত ভয়, মাৰপিট বা নিয়ন্ত্ৰণ আছিল যদি, উত্তৰ নিদিয়াকৈ ব্লক কৰাটো সম্পূৰ্ণ যুক্তিসংগত।
যিজন বন্ধুৰ ফোনত বহু মাহৰ পিছত পুৰণি নামটো জিলিকি উঠিছে, উত্তৰ দিয়াৰ আগতে তেওঁ এই তিনিটা প্ৰশ্ন নিজক সুধিব পাৰে।
সম্পৰ্কৰ এই দোমোজাত নিজৰ সময় আৰু ধৰণ বুজিব বিচাৰে? আপোনাৰ কুণ্ডলীৰে Astro Ratan-ক অসমীয়াতে সোধক; আনজনৰ মনৰ কথা নহয়, আপোনাৰ নিজৰ বাটৰ কথা।
