বন্ধুত্ব ভঙাও হৃদয় ভঙা—এই দুখক সৰু বুলি নাভাবিব
বন্ধুত্ব শেষ হোৱাৰ কোনো নিয়ম বা আনুষ্ঠানিকতা নাই, কিন্তু প্ৰতিদিনৰ এজন মানুহ হঠাতে নোহোৱা হ'লে যি শূন্যতা আহে, তাক স্বীকাৰ কৰা, সম্পৰ্কটো সৎভাৱে চোৱা আৰু খৰধৰ নকৰাকৈ নতুন সংযোগ গঢ়াৰ কথা।
Direct answer
বন্ধুত্ব ভঙাৰ দুখ প্ৰেম ভঙাৰ দুখতকৈ কম নহ'ব পাৰে, যদিও ইয়াৰ কোনো আনুষ্ঠানিকতা নাই আৰু সমাজে প্ৰায়ে ইয়াক গুৰুত্ব নিদিয়ে। প্ৰথমে দুখটোক স্বীকাৰ কৰক। তাৰ পিছত সম্পৰ্কটো সৎভাৱে চাওক: কি পাইছিলোঁ, কি আঘাত পালোঁ, মোৰ অংশ কি। মেৰামতিৰ বাট থাকিলে এটা সৎ বাৰ্তা পঠাব পাৰে; নাথাকিলে মানি লওক। শূন্য ঠাইখিনি খৰধৰকৈ ভৰাব নালাগে।
হোজাইৰ বাৰাণ্ডাত ৰাতি বাৰ বাজি বিশ মিনিট
হোজাইত ইমৰান হুছেইনৰ ঘৰৰ পিছফালৰ ভঁৰালঘৰৰ পৰা আগৰ আতৰৰ গোন্ধ ৰাতিও বাৰাণ্ডালৈ আহে। সেই নিশা তেওঁৰ ছয়ত্ৰিশ বছৰ পূৰ হ'ল। ঘৈণীয়েক আৰু ল'ৰাটো শুই আছে। ইমৰানে বাৰাণ্ডাৰ চকীত বহি ফোনটো হাতত লৈ আছে। বাইশ বছৰ ধৰি, ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা, প্ৰতিবছৰ ঠিক বাৰ বজাত প্ৰথম ফোনটো আহিছিল বিকাশ শৰ্মাৰ পৰা, বেসুৰা মাতেৰে গোৱা জন্মদিনৰ গানেৰে। পাঁচ মাহ আগতে বিকাশে নতুন মোবাইলৰ দোকানৰ বাবে ধাৰ বিচাৰিছিল; দেউতাকৰ হাস্পতালৰ বিলৰ মাজত ইমৰান মান্তি হোৱা নাছিল। বিকাশে কৈছিল, 'তোৰ দৰে বন্ধু থকাতকৈ নথকাই ভাল।' ইমৰানেও কিবা কৈছিল, যিটো এতিয়া মনত পেলাবলৈও লাজ লাগে। তাৰ পিছৰ পৰা নীৰৱতা। বাৰ বাজিল, বাৰ বাজি দহ, বিশ। আনৰ শুভেচ্ছাৰ মেছেজ আহিল। সেই নামটো নাহিল। ইমৰানৰ বুকুৰ ভিতৰত এনে এটা শূন্যতা সোমাল, যাৰ কোনো নাম তেওঁ নাজানে।
এই দুখৰ কোনো আনুষ্ঠানিকতা নাই
প্ৰেম ভাঙিলে বন্ধুৱে সান্ত্বনা দিয়ে, বিবাহবিচ্ছেদৰ বাবে আদালত আছে, মৃত্যুৰ পিছত শোক পালনৰ ৰীতি আছে। কিন্তু বাইশ বছৰৰ বন্ধুত্ব শেষ হ'লে কোনো নিয়ম নাই, কোনো ছুটী নাই, আৰু বহু সময়ত কোনো শেষ কথাবাৰ্তাও নাই; কেৱল এটা অভ্যাস, যিটো হঠাতে বন্ধ হৈ যায়। বাহিৰৰ মানুহে কয়, 'বন্ধুহে, আন বন্ধু পাবি।' সেই কথাই দুখটোক সৰু কৰি দিয়ে, আৰু দুখী মানুহজনক লাজ দিয়ে যে তেওঁ ইমান সামান্য কথাত ইমান ভাঙি পৰিছে। কথাটো সামান্য নহয়। যিজন মানুহে আপোনাৰ ল'ৰালি, প্ৰথম চাকৰি, বিয়া, দেউতাৰ অসুখ সকলো দেখিছে, তেওঁ আপোনাৰ জীৱনৰ এটা অংশৰ সাক্ষী। সেই সাক্ষী হেৰুওৱাটো এটা সঁচা হেৰুওৱা।
দুখটো কেনেকৈ দেখা দিয়ে
বন্ধুত্ব ভঙাৰ দুখে প্ৰায়ে এনে ৰূপ লয়, যিবোৰক আমি দুখ বুলি চিনিয়েই নাপাওঁ।
- অভ্যাসত হাত: কিবা ভাল খবৰ পালে প্ৰথমে তেওঁলৈ ফোন কৰিবলৈ হাত আগবঢ়োৱা, তাৰ পিছত মনত পৰা।
- মনত বাৰে বাৰে সেই শেষ কাজিয়াটো চলাই থকা, আৰু কি ক'লে ভাল আছিল তাৰ নতুন নতুন বাক্য সজা।
- খং আৰু অপৰাধবোধ একেলগে: এবাৰ ভাবে সি ভুল, পিছমুহূৰ্তত ভাবে মইহে ভুল।
- তেওঁক আন মানুহৰ সৈতে হাঁহি থকা ফটোত দেখি বুকুত খোঁচ লগা।
- সাধাৰণ দিনৰ কামত অলপ ভাগৰ, অলপ অস্থিৰতা, যাৰ কাৰণ পোনচাটে ধৰিব নোৱাৰি।
সম্পৰ্কটো সৎভাৱে এবাৰ চাওক
দুখৰ মাজত মনে দুটা চৰম কাহিনী সাজে: হয় বন্ধুজন সম্পূৰ্ণ বেয়া, নহয় সকলো দোষ মোৰ। দুয়োটাই আধা সত্য। শান্ত এটা সময়ত এখন কাগজত কেইটামান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখক: এই বন্ধুত্বই মোক কি দিছিল? শেহতীয়া বছৰবোৰত সম্পৰ্কটো কেনে আছিল, নে কেৱল পুৰণি স্মৃতিৰ ওপৰত চলি আছিল? শেষৰ কাজিয়াত মোৰ অংশ কি আছিল, আৰু তেওঁৰ কি? কাজিয়াটো আচলতে টকাৰ বিষয়ে আছিল নে তাৰ তলত আন কিবা জমা হৈ আছিল, যেনে সমান নোহোৱা যত্ন বা কোৱা নোহোৱা অভিমান? এই প্ৰশ্নবোৰৰ উদ্দেশ্য বিচাৰ কৰা নহয়, বুজা, যাতে আপুনি পৰৱৰ্তী সিদ্ধান্তটো স্পষ্ট মনেৰে ল'ব পাৰে।
মেৰামতিৰ বাট থাকিলে
বহু বন্ধুত্ব এটা বেয়া কাজিয়াত ভাঙে, আৰু দুয়োপক্ষই আনজনে প্ৰথম খোজটো দিয়ালৈ ৰৈ থাকে। যদি আপুনি সম্পৰ্কটো জীয়াই তুলিব বিচাৰে, এটা চমু, সৎ বাৰ্তা পঠাব পাৰে, য'ত আপোনাৰ নিজৰ অংশৰ দায়িত্ব লোৱা হয় আৰু বিনিময়ত একো দাবী কৰা নহয়। যেনে: 'সেইদিনা মই যি কৈছিলোঁ, সেইটো ক'ব নালাগিছিল। দেউতাৰ অসুখৰ চাপ আছিল, কিন্তু সেয়া অজুহাত নহয়। তোক বহুত মনত পৰে। কথা পাতিব বিচাৰিলে মই আছোঁ।' তাৰ পিছত উত্তৰৰ বাবে সময় দিয়ক। উত্তৰ নাহিবও পাৰে, বা পলমকৈ আহিব পাৰে; আপোনাৰ বাৰ্তাটো তথাপি আপোনাৰ নিজৰ শান্তিৰ বাবে এটা সৎ কাম হৈ থাকিব।
যিবোৰ বন্ধুত্ব শেষ হোৱাই ভাল
সকলো বন্ধুত্ব মেৰামতি কৰিবলগীয়া নহয়। যদি সম্পৰ্কটোত বাৰে বাৰে অপমান, আপোনাৰ গোপন কথা আনক কৈ দিয়া, টকা বা সুবিধাৰ বাবেহে যোগাযোগ, বা আপোনাৰ সফলতাত ঈৰ্ষা আছিল, তেন্তে শেষ হোৱাটো এটা সকাহো হ'ব পাৰে। তেতিয়াও দুখ লাগিব, কাৰণ আপুনি মানুহজনক নহয়, হ'ব পৰা বন্ধুত্বটোক হেৰুৱাইছে। সেই দুখক সন্মান কৰক, কিন্তু দুখৰ বাবে এটা আঘাতজনক সম্পৰ্কলৈ ঘূৰি যাব নালাগে।
শূন্য ঠাইখিনি খৰধৰকৈ ভৰাব নালাগে
বহুতে এনে সময়ত হঠাতে নতুন মানুহৰ সৈতে গভীৰ বন্ধুত্ব পাতিবলৈ চেষ্টা কৰে, বা সম্পূৰ্ণ আঁতৰি থাকে। দুয়োটাই কষ্টকৰ। বাইশ বছৰৰ বন্ধুত্বৰ ঠাই এমাহত কোনেও ল'ব নোৱাৰে, আৰু ল'ব নালাগেও। তাৰ সলনি লাহে লাহে সৰু সৰু সংযোগবোৰ জীয়াই তোলক: বহুদিন কথা নোহোৱা এজন সহপাঠীলৈ ফোন, ককায়েক বা ভায়েকৰ সৈতে এসন্ধিয়া, দোকানৰ কাষৰ সহ-ব্যৱসায়ীৰ সৈতে চাহ, বা এটা খেল বা সমাজসেৱাৰ গোট, য'ত একেলগে কিবা কৰা হয়। নতুন বন্ধুত্ব একেলগে কটোৱা সময়ৰ পৰা গঢ় লয়, সেয়ে তাক সময় দিয়ক।
পুৰুষৰ বন্ধুত্ব আৰু নীৰৱতা
বহু পুৰুষৰ বাবে এই দুখৰ কথা কোৱাটো আৰু কঠিন, কাৰণ আমাৰ সমাজত পুৰুষৰ বন্ধুত্বক প্ৰায়ে আড্ডা বা খেলৰ সম্পৰ্ক বুলি ভবা হয়, গভীৰ আৱেগৰ সম্পৰ্ক বুলি নহয়। ফলত দুখটো খং, অতিৰিক্ত কাম বা নীৰৱতাৰ ৰূপত ওলায়। ইমৰানে পিছদিনা ঘৈণীয়েকক কথাটো ক'লে, প্ৰথমবাৰৰ বাবে সবিশেষে। ঘৈণীয়েকে ক'লে, 'মই জানিছিলোঁ তোমাৰ কিবা হৈছে, কিন্তু ভাবিছিলোঁ ব্যৱসায়ৰ কথা।' কাৰোবাক কোৱাটোৱেই দুখৰ আধা বোজা নমাই দিয়ে।
দুখ বেছি গধুৰ হ'লে
যদি কেইসপ্তাহ ধৰি টোপনি নাহে, খোৱাত মন নাযায়, কামত মন বহিব নোৱাৰে, বা নিজকে অকলশৰীয়া আৰু অসহায় যেন লাগে, তেন্তে এজন পৰামৰ্শদাতা বা চিকিৎসকৰ সৈতে কথা পাতক। মন বেছি গধুৰ হ'লে Tele-MANAS-ৰ 14416 নম্বৰত ফোন কৰক (বা 1-800-891-4416); সেৱাটো বিনামূলীয়া, দিনে-ৰাতিয়ে খোলা, আৰু অসমীয়াতে কথা পাতিব পাৰি। নিজৰ বা আন কাৰোবাৰ তৎক্ষণাৎ বিপদ হ'লে 112-ত ফোন কৰক।
কুণ্ডলীত বন্ধুৰ ঠাই
বৈদিক জ্যোতিষত একাদশ ভাৱক বন্ধু, সমাজ আৰু সংযোগৰ ভাৱ বুলি চোৱা হয়, আৰু কোনো কোনো দশাৰ সময়ছোৱাত সম্পৰ্কৰ জগতখন সলনি হোৱা যেন অনুভৱ হয়। কিন্তু কুণ্ডলীয়ে ক'ব নোৱাৰে কিয় আপোনাৰ বন্ধুজন আঁতৰি গ'ল, বা তেওঁ ঘূৰি আহিব নে নাহে; আৰু তেওঁৰ কুণ্ডলী তেওঁৰ সন্মতি নোহোৱাকৈ চোৱাটো উচিত নহয়। নিজৰ সম্পৰ্কৰ ধৰণ বুজিবলৈ পৰিয়াল আৰু সম্পৰ্কৰ জ্যোতিষ পৃষ্ঠাত Astro Ratan-ক নিজৰ সঠিক কুণ্ডলীৰে সুধিব পাৰে; তাৰ আগতে এখন বিনামূলীয়া কুণ্ডলী উলিয়াই ল'ব পাৰে।
যিজনে আপোনাৰ জীৱনৰ বাইশ বছৰ দেখিছে, তেওঁক হেৰুওৱাৰ দুখ সৰু নহয়; সেই দুখক তাৰ প্ৰাপ্য সময় দিয়ক।
পুৰণি চাহৰ দোকানত এটা আবেলি
পিছদিনা আবেলি ইমৰানে দোকানৰ কাউণ্টাৰত বহি ফোনটো উলিয়ালে। বহুবাৰ লিখি মচাৰ পিছত তেওঁ বিকাশক এটা চমু বাৰ্তা পঠালে: 'সেইদিনা মই যি কৈছিলোঁ, ভুল কৈছিলোঁ। তোৰ দোকান কেনে চলিছে? কাইলৈ আবেলি সেই পুৰণি চাহৰ দোকানখনত থাকিম।' উত্তৰ সেইদিনা নাহিল। সন্ধিয়া তেওঁ স্কুলৰ দিনৰ আন এজন বন্ধুক ফোন কৰিলে, যাৰ সৈতে দুবছৰ কথা হোৱা নাছিল, আৰু আধা ঘণ্টা ধৰি পুৰণি শিক্ষকসকলৰ কথা পাতি হাঁহিলে। পিছদিনা আবেলি চাহৰ দোকানত বহি থাকোঁতে তেওঁ নাজানিছিল বিকাশ আহিব নে নাই। কিন্তু প্ৰথমবাৰৰ বাবে অপেক্ষাটো ভাৰী যেন নালাগিল।
Key takeaways
- বন্ধুত্ব ভঙাৰ দুখৰ কোনো আনুষ্ঠানিকতা নাই, কিন্তু ই এটা সঁচা হেৰুওৱা; ইয়াক সৰু বুলি নাভাবিব।
- সম্পৰ্কটো সৎভাৱে চাওক: কি পাইছিলোঁ, কি আঘাত পালোঁ, আৰু শেষৰ কাজিয়াত মোৰ অংশ কি আছিল।
- মেৰামতি বিচাৰিলে নিজৰ অংশৰ দায়িত্ব লোৱা, বিনিময়ত একো নিবিচৰা এটা চমু বাৰ্তাই যথেষ্ট।
- শূন্য ঠাইখিনি খৰধৰকৈ নভৰাই পুৰণি আৰু নতুন সৰু সৰু সংযোগ লাহে লাহে জীয়াই তোলক।
যিজন বন্ধুৱে বহু বছৰৰ বন্ধুত্ব হেৰুৱাই নিমাতে কষ্ট পাই আছে আৰু ভাবে এই দুখৰ কথা কোৱাটো লাজৰ, তেওঁৰ বাবে এই লেখা।
সম্পৰ্ক আৰু বন্ধুত্বত নিজৰ ধৰণ বুজিব বিচাৰে? আপোনাৰ কুণ্ডলীৰে Astro Ratan-ক অসমীয়াতে সোধক; আনজনৰ মনৰ কথা নহয়, আপোনাৰ নিজৰ কথা।
