ആദ്യ ജോലി കിട്ടി; എന്നിട്ടും ‘ഞാൻ ഇതിന് പോരാ’ എന്ന തോന്നൽ വിട്ടുമാറുന്നില്ലേ?
ഓരോ മീറ്റിങ്ങിലും ‘ഇന്ന് എല്ലാവരും കണ്ടുപിടിക്കും’ എന്ന പേടിയെ, പഠനത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക വഴിയായി കാണാനും ചെറിയ തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കാനുമുള്ള ഒരു സംവിധാനം.
Direct answer
ആദ്യ ജോലിയിൽ ‘ഞാൻ ഇതിന് പോരാ’ എന്നു തോന്നുന്നത് സാധാരണമാണ്; പുതിയ വാക്കുകളും പുതിയ രീതികളും പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അറിവില്ലായ്മ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുന്നതുകൊണ്ടാണത്. ആ തോന്നൽ ഒരു തെളിവല്ല. ദിവസവും ചെയ്ത പണിയും പഠിച്ചതും ഒരു work log-ൽ എഴുതുക, ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു നോട്ടുബുക്കിൽ കൂട്ടിവച്ച് ഒരുമിച്ചു ചോദിക്കുക, രണ്ടാഴ്ച കൂടുമ്പോൾ മാനേജരോട് കൃത്യമായ ഒരു ഫീഡ്ബാക്ക് ചോദ്യം ചോദിക്കുക. ചെറിയ ജയങ്ങൾ എഴുതിവയ്ക്കുക.
വാഷ്റൂമിലെ കണ്ണാടി
രാവിലെ ഒമ്പതേ ഇരുപത്. വൈറ്റിലയിലെ ഒരു ലോജിസ്റ്റിക്സ് കമ്പനിയുടെ ഓഫീസിലെ വാഷ്റൂമിൽ ഗോപിക കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞുനോക്കുകയാണ്: ‘ഇന്നലെ ഞാൻ മൂന്നു shipment report-കൾ ചെയ്തു, ഇന്ന്...’ ഒമ്പതരയ്ക്ക് ടീമിന്റെ stand-up മീറ്റിങ്ങാണ്. കഴുത്തിൽ പുതിയ ID കാർഡ്, മേശപ്പുറത്ത് മൂന്നാഴ്ച മുമ്പ് കിട്ടിയ ലാപ്ടോപ്പ്. നിലമ്പൂരിൽ നിന്ന് കൊച്ചിയിലേക്കു വന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടുകാരി പാലാരിവട്ടത്തെ ഒരു ഹോസ്റ്റലിലാണ് താമസം. ഇന്നലെ മീറ്റിങ്ങിൽ ഒരു ചുരുക്കെഴുത്ത് മനസ്സിലാകാതെ അവൾ തലയാട്ടിയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരു സീനിയർ നെടുവീർപ്പിട്ടതുപോലെ തോന്നി. രാത്രി ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഒരേ ചിന്ത: HR-ന് എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിൽ തെറ്റു പറ്റിയതാണ്, ഉടനെ എല്ലാവരും അതു കണ്ടുപിടിക്കും.
ഈ തോന്നലിന് ഒരു പേരുണ്ട്
ജോലി കിട്ടിയത് സ്വന്തം കഴിവുകൊണ്ടല്ല, ഭാഗ്യം കൊണ്ടോ ആരുടെയോ അബദ്ധം കൊണ്ടോ ആണെന്നും, ഏതു നിമിഷവും ‘പിടിക്കപ്പെടും’ എന്നുമുള്ള തോന്നലിനെ imposter syndrome എന്നാണ് വിളിക്കാറുള്ളത്. ഇത് ഒരു രോഗനിർണ്ണയമല്ല, പലർക്കും വരുന്ന ഒരു അനുഭവമാണ്. ആദ്യ ജോലിയിൽ അതു കൂടുതൽ ശക്തമാകാൻ കാരണമുണ്ട്. കോളേജിൽ നിങ്ങൾക്ക് നിയമങ്ങൾ അറിയാമായിരുന്നു: സിലബസ്, പരീക്ഷ, മാർക്ക്. ഓഫീസിൽ സിലബസില്ല, വാക്കുകൾ പുതിയതാണ്, ‘നന്നായി ചെയ്തു’ എന്ന് ആരും മാർക്കിട്ടു തരുന്നുമില്ല. അളവുകോലില്ലാത്തിടത്ത് മനസ്സ് ഏറ്റവും മോശമായ ഉത്തരം ഊഹിക്കും.
തോന്നലും തെളിവും രണ്ടാണ്
ഗോപികയ്ക്ക് ഒരു ചുരുക്കെഴുത്ത് അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ‘ഞാൻ ഇതിനു കൊള്ളില്ല’ എന്നത് ആ വസ്തുതയിൽ നിന്ന് മനസ്സ് ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു വിധിയാണ്. ഈ രണ്ടിനെയും വേർതിരിക്കാൻ പഠിക്കുക. ‘എനിക്ക് ഇതറിയില്ല’ എന്നതിന് ഒരു പരിഹാരമുണ്ട്: പഠിക്കുക. ‘ഞാൻ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല’ എന്നതിന് ഒരു പരിഹാരവുമില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് അത് ഇത്ര ഭാരമുള്ളതായി തോന്നുന്നത്. സീനിയറുടെ നെടുവീർപ്പ് പോലും ഒരു തെളിവല്ല; ആ മനുഷ്യന് അന്ന് മറ്റെന്തെങ്കിലും തിരക്കായിരുന്നിരിക്കാം. നിങ്ങളെ ജോലിക്കെടുത്തവർ ഒരു ഫ്രഷറെയാണ് എടുത്തതെന്ന് അവർക്കറിയാം; നിങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.
ആദ്യ മൂന്നു മാസത്തിന്റെ വഴി
മിക്ക ജോലികളിലും ആദ്യ മാസങ്ങൾക്ക് ഏതാണ്ട് ഒരു രൂപമുണ്ട്. സ്ഥാപനമനുസരിച്ച് വേഗം മാറും, പക്ഷേ ഈ ക്രമം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ‘ഞാൻ മാത്രം പിന്നിലാണോ’ എന്ന പേടി കുറയ്ക്കും.
| കാലം | സ്വാഭാവികമായി തോന്നാവുന്നത് | ചെയ്യാവുന്നത് |
|---|---|---|
| ആദ്യ മാസം | ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല, വാക്കുകൾ പുതിയത് | വാക്കുകളുടെ ഒരു സ്വന്തം നിഘണ്ടു, ആരു എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നതിന്റെ ഒരു പട്ടിക |
| രണ്ടാം മാസം | ചെറിയ പണികൾ ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ സഹായം വേണം | ഓരോ പണിയുടെയും ഘട്ടങ്ങൾ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ എഴുതിവയ്ക്കുക |
| മൂന്നാം മാസം | ചില കാര്യങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കു ചെയ്യാനാകുന്നു | ഒരു ചെറിയ ഉത്തരവാദിത്തം പൂർണ്ണമായി ഏറ്റെടുക്കാൻ ചോദിക്കുക |
Work log: അഞ്ചു മിനിറ്റിന്റെ രേഖ
എല്ലാ ദിവസവും ജോലി കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഒരു ഡോക്യുമെന്റിലോ നോട്ടുബുക്കിലോ മൂന്നു വരി എഴുതുക. ഇന്നു ചെയ്തത്. ഇന്നു പഠിച്ചത്. ഇന്നു കുടുങ്ങിയതും എങ്ങനെ പുറത്തുകടന്നതും. ഗോപികയുടെ ആദ്യ എൻട്രി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: ‘മൂന്നു shipment report ചെയ്തു. ETA, ETD എന്നിവയുടെ വ്യത്യാസം പഠിച്ചു. ഒരു ഫോർമുല തെറ്റി, അഖിൽ ചേട്ടൻ കാണിച്ചുതന്നു.’ ഒരു ദിവസത്തെ എൻട്രി ചെറുതാണ്. പക്ഷേ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ പേജ് വീണ്ടും വായിക്കുമ്പോൾ, അന്ന് അറിയാതിരുന്ന എത്രയോ കാര്യങ്ങൾ ഇന്ന് സ്വാഭാവികമായി ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് കാണാം. ‘ഞാൻ ഒന്നും പഠിക്കുന്നില്ല’ എന്ന തോന്നലിന് എതിരെയുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം സാക്ഷിമൊഴിയാണത്. Appraisal സമയത്തും ഇത് ഉപകാരപ്പെടും.
ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഒരു നോട്ടുബുക്ക്
ചോദിക്കാനുള്ള മടിയാണ് പലരെയും കൂടുതൽ കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നത്. ഒരു ലളിതമായ നിയമം വയ്ക്കുക: ഒരു കാര്യത്തിൽ പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് സ്വയം ശ്രമിച്ചിട്ടും വഴി കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ ചോദിക്കുക. അടിയന്തരമല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു നോട്ടുബുക്കിൽ എഴുതിവച്ച്, ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരുമിച്ചു ചോദിക്കുക. ചോദിക്കുമ്പോൾ ‘ഞാൻ ഇതുവരെ ഇതാണ് ശ്രമിച്ചത്’ എന്നുകൂടി പറയുക. അപ്പോൾ ചോദ്യം അറിവില്ലായ്മയുടെ അടയാളമാകില്ല, ശ്രമത്തിന്റെ അടയാളമാകും. കിട്ടിയ ഉത്തരം അതേ നോട്ടുബുക്കിൽ എഴുതിവച്ചാൽ ഒരേ ചോദ്യം രണ്ടാമതു ചോദിക്കേണ്ടിയും വരില്ല.
ഫീഡ്ബാക്ക് ചോദിക്കാനും ഒരു രീതി
‘എന്റെ പ്രകടനം എങ്ങനെയുണ്ട്?’ എന്ന പൊതുചോദ്യത്തിന് മിക്ക മാനേജർമാരും ‘കുഴപ്പമില്ല’ എന്നേ പറയൂ; അത് ഒന്നും പഠിപ്പിക്കില്ല. രണ്ടാഴ്ച കൂടുമ്പോൾ പത്തു മിനിറ്റ് ചോദിച്ച്, കൃത്യമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുക: ‘ഈ ആഴ്ചത്തെ report-ൽ ഞാൻ മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ട ഒരു കാര്യം എന്താണ്?’ അല്ലെങ്കിൽ ‘അടുത്ത മാസം ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറാകേണ്ട ഒരു പണി ഏതാണ്?’ കിട്ടുന്ന മറുപടി work log-ൽ എഴുതുക. അടുത്ത തവണ ആ കാര്യം എങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്ന് കാണിക്കുക. ഫീഡ്ബാക്ക് ഒരു വിധിയല്ല, അടുത്ത പടിയിലേക്കുള്ള ഒരു അടയാളമാണ്.
തെറ്റു പറ്റുമ്പോൾ
ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ തെറ്റുകൾ ഉറപ്പായും വരും. ഒരു ഫയൽ തെറ്റായ ആൾക്ക് അയക്കും, ഒരു കണക്കിൽ ഒരു പൂജ്യം കൂടിപ്പോകും. അതു മറച്ചുവയ്ക്കാനുള്ള പ്രലോഭനമാണ് ഏറ്റവും വലിയ അപകടം. തെറ്റു കണ്ടാലുടൻ, മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, നിങ്ങൾ തന്നെ പറയുക: ‘ഇതിൽ എനിക്കു തെറ്റു പറ്റി. ഇങ്ങനെ തിരുത്താമെന്നു കരുതുന്നു. ഇനി ഇതാവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ ഇതാണ് ഞാൻ ചെയ്യുക.’ തെറ്റ്, തിരുത്ത്, പാഠം. ഇങ്ങനെ പറയുന്ന ഒരു ഫ്രഷറെ മാനേജർമാർ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങും.
ആദ്യ ജോലിയിൽ എല്ലാം അറിയുന്നയാളല്ല, പഠിക്കുന്നത് കാണിക്കാൻ മടിക്കാത്തയാളാണ് വളരുന്നത്.
ജാതകം നോക്കണമെന്നു തോന്നിയാൽ
‘എന്റെ ജാതകത്തിൽ ഈ ജോലി ശരിയാണോ’ എന്നു സംശയം തോന്നുന്നവരുമുണ്ട്. ഒരു വായനയിൽ ഇപ്പോഴത്തെ മഹാദശയും അന്തർദശയും തൊഴിലിന്റെ പത്താം ഭാവവും ചർച്ച ചെയ്യാം. ഒരു കാലഘട്ടം പഠനത്തിനും അടിത്തറ പണിയാനുമുള്ളതായി വായിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഈ ജോലിക്കു ‘പോരാ’ എന്ന് ഒരു ഗ്രഹവും പറയുന്നില്ല; അത് നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠയുടെ ശബ്ദമാണ്, ജാതകത്തിന്റേതല്ല. സ്വന്തം ജനനവിവരങ്ങൾ വച്ച് കരിയറിന്റെ ഈ തുടക്കകാലത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണമെങ്കിൽ Astro Ratan-ന്റെ career astrology പേജ് നോക്കാം; ജാതകം കണക്കാക്കി വായിക്കുന്ന ഒരു AI ജ്യോതിഷ സഹായിയാണത്. പുതിയ AI tool-കൾ വന്നതോടെ ‘ഞാൻ ഇപ്പോഴേ പിന്നിലായോ’ എന്ന പേടി കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ലേഖനം വായിക്കാം.
പേടി ജോലിക്കപ്പുറം കടക്കുമ്പോൾ
ഈ തോന്നൽ മിക്കവർക്കും മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് കുറയും. പക്ഷേ ആഴ്ചകളോളം ഉറക്കം പോകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഓഫീസിൽ പോകുന്നതോർത്ത് നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ഒറ്റയ്ക്കു കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. വീട്ടിലോ ഒരു സുഹൃത്തിനോടോ പറയുക. ടെലി-മാനസ് 14416-ൽ വിളിച്ചാൽ ഏതു സമയത്തും, സൗജന്യമായി, മലയാളത്തിൽ സംസാരിക്കാനാകും.
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ്
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഞായറാഴ്ച ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിലിരുന്ന് ഗോപിക work log-ന്റെ ആദ്യ പേജ് വീണ്ടും വായിച്ചു. ETA, ETD എന്നിവ ഇപ്പോൾ അവൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു പുതിയ ട്രെയിനി അവളോട് ഒരു സംശയം ചോദിച്ചു. ‘ഞാൻ ഇതിന് പോരാ’ എന്ന തോന്നൽ മുഴുവനായി പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതിനു മറുപടി പറയാൻ അവളുടെ കൈയിൽ മുപ്പതു പേജ് തെളിവുണ്ട്.
Key takeaways
- ‘ഞാൻ ഇതിന് പോരാ’ എന്ന തോന്നൽ, പഠിക്കാൻ ഒരുപാടുള്ള ഒരിടത്ത് എത്തിയതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്; കഴിവില്ലായ്മയുടെ തെളിവല്ല.
- ദിവസവും അഞ്ചു മിനിറ്റിന്റെ work log, മാസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ആ തോന്നലിനെ നേരിടാനുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ രേഖയാകും.
- ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു നോട്ടുബുക്കിൽ കൂട്ടിവച്ച് ഒരുമിച്ചു ചോദിച്ചാൽ, ചോദിക്കാനുള്ള മടിയും മറ്റുള്ളവരുടെ സമയനഷ്ടവും കുറയും.
- തെറ്റു പറ്റിയാൽ നേരത്തേ, സ്വയം പറയുക; അത് വിശ്വാസം കുറയ്ക്കുകയല്ല, കൂട്ടുകയാണ് ചെയ്യുക.
പുതിയ ജോലിയിൽ ഓരോ മീറ്റിങ്ങിനു മുമ്പും നെഞ്ചിടിക്കുന്ന ഒരു ഫ്രഷർ സുഹൃത്തിന്, പേടിയെ ഒരു പഠനപദ്ധതിയാക്കാനുള്ള എളുപ്പവഴികൾ ഇതിലുണ്ട്.
ഇന്നു ജോലി കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചു മിനിറ്റ് മാറ്റിവച്ച് work log-ന്റെ ആദ്യ മൂന്നു വരി എഴുതൂ: ചെയ്തത്, പഠിച്ചത്, കുടുങ്ങിയത്.
