ବାପା କମ୍ କହନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ନିରବ ଭାରକୁ କେମିତି ବୁଝିବେ?
ସବୁ ବାପା ଚୁପ୍ ନୁହଁନ୍ତି, ଆଉ ଚୁପ୍ ରହିବା ମାନେ ସବୁବେଳେ ଦୁଃଖ ନୁହେଁ; ତଥାପି ଯେଉଁ ବାପା ବିଲ୍, ଧାର ଓ ଆଶା ନିରବରେ ବୋହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସହ କଥା ଖୋଲିବାର କିଛି ସରଳ ବାଟ।
Direct answer
ଜଣେ ବାପାଙ୍କ ନିରବତାର ଅର୍ଥ ଆପଣ ଅନୁମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ତାହା ଅଭ୍ୟାସ, ପରିବାରକୁ ଚିନ୍ତାରୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ଇଚ୍ଛା, ଶବ୍ଦର ଅଭାବ ବା ଲୁଚିରହିଥିବା ଚିନ୍ତା ହୋଇପାରେ। 'ତୁମେ ଠିକ୍ ଅଛ?' ଭଳି ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ବଦଳରେ ଏକାଠି କିଛି କାମ କରୁ କରୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଛୋଟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତୁ, ଉପଦେଶ ନୁହେଁ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆଉ ତାଙ୍କ ଗତିରେ କଥା ଖୋଲିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ନିଦ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବା ନିରାଶାର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିଲେ ଡାକ୍ତର ବା Tele-MANAS ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଙ୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତୁ।
ନୟାଗଡ଼, ରଜ ପର୍ବର ରାତି
ଦାଣ୍ଡର ଆମ୍ବ ଗଛରେ ବନ୍ଧା ରଜ ଦୋଳିରେ ଦିନସାରା ଗୀତ ଥିଲା, ଘରେ ପୋଡ଼ପିଠାର ବାସ୍ନା। ପୁନେରୁ ତିନି ଦିନ ଛୁଟି ନେଇ ଆସିଥିବା ସତାଇଶ ବର୍ଷର ଅର୍ପିତା ସ୍ୱାଇଁ ରାତି ଏଗାରଟାରେ ପାଣି ପିଇବାକୁ ଉଠି ଦେଖିଲା, ଘର ଆଗର ସାର ଓ ବିହନ ଦୋକାନରେ ଟ୍ୟୁବ୍ଲାଇଟ୍ ଏବେ ବି ଜଳୁଛି। ବାପା ହୃଦାନନ୍ଦ, ଅଣଷଠି ବର୍ଷ, କାଉଣ୍ଟରରେ ବସି ଉଧାରି ଖାତା ଖୋଲିଛନ୍ତି, ଚଷମା ନାକର ଶେଷ ପାଖକୁ ଖସିଆସିଛି। ଖରିଫ୍ ଋତୁ ଆଗରୁ ଗାଁର ଅନେକ ଚାଷୀ ଗତ ବର୍ଷର ଧାର ଏଯାଏଁ ଶୁଝିନାହାନ୍ତି। ଅର୍ପିତାକୁ ଦେଖି ସେ ଖାତାଟି ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। 'କିଛି ନାହିଁ, ହିସାବ ମିଳାଉଥିଲି। ଶୋଇପଡ଼।' ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଖାଇବା ବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ, ପୋଡ଼ପିଠା ଖାଇ ପେଟ ଭରିଗଲାଣି। ଥାଳିଟି ଛୁଇଁ ବି ନଥିଲେ।
ଛୋଟ ଛୋଟ ଚିହ୍ନ
ତିନି ଦିନରେ ଅର୍ପିତା ଆହୁରି କିଛି ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲା। ବାପା ସନ୍ଧ୍ୟାର ବୁଲିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଦୋକାନର ସଟର ଦୁଇ ଥର ଟାଣି ଦେଖନ୍ତି, ଠିକ୍ ବନ୍ଦ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ। ଫୋନରେ ପୁନେର ଭଡ଼ା ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ବିଷୟରେ ଘୁରାଇ ପଚାରନ୍ତି, ଯେମିତି ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଝିଅ ଏକା ଚଳିପାରିବ କି ନାହିଁ। ମାଆ କହିଲେ, 'ସେ ଏମିତି ହିଁ, କାହାକୁ କିଛି କହନ୍ତି ନାହିଁ।' କିନ୍ତୁ ଅର୍ପିତାର ମନେ ଅଛି, ଛୋଟ ବେଳେ ବାପା ଦୋକାନରୁ ଫେରି ତାକୁ କାନ୍ଧରେ ବସାଇ ରଥଯାତ୍ରା ଦେଖାଇଥିଲେ, ଆଉ ରାସ୍ତାସାରା ଗପ କହିଥିଲେ। ସେହି ମଣିଷ କେବେ ଏତେ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ, ସେ ଜାଣିପାରିଲା ନାହିଁ।
ସବୁ ବାପା ଚୁପ୍ ନୁହଁନ୍ତି, ସବୁ ଚୁପ୍ ଦୁଃଖ ନୁହେଁ
ଅନେକ ବାପା ନିଜ ଚିନ୍ତା ଖୋଲି କହନ୍ତି, ହସନ୍ତି, ପିଲାଙ୍କ ସହ ଗପନ୍ତି। ଆଉ ଯେଉଁମାନେ କମ୍ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିରବତାର ଅନେକ ଅର୍ଥ ହୋଇପାରେ: କିଛି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅଭ୍ୟାସ, କିଛିଙ୍କ ପାଇଁ ପରିବାରକୁ ଚିନ୍ତାରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବାର ଉପାୟ, କିଛିଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ବଳ ନ ଦେଖାଯିବାର ଗର୍ବ, ଆଉ ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ଶବ୍ଦର ଅଭାବ, କାରଣ ତାଙ୍କ ପିଢ଼ିରେ ମନର କଥା କହିବାର ଅଭ୍ୟାସ ହିଁ ନଥିଲା। ଅର୍ପିତା ଯାହା ଦେଖୁଛି, ତାହା ଚିନ୍ତାର ଲକ୍ଷଣ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜେ ତାଙ୍କ ମନ ପଢ଼ିନେଇପାରିବ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମ ପାଦ ହେଲା ଅନୁମାନ ନ କରି ପାଖରେ ରହିବା।
କଥା କେମିତି ଖୋଲିବ
ମୁହାଁମୁହିଁ ବସି 'ତୁମେ ଠିକ୍ ଅଛ?' ପଚାରିଲେ ଅଧିକାଂଶ ଚୁପ୍ ଲୋକ 'ହଁ' କହି ଉଠିଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ସହଜ।
- ପାଖାପାଖି ବସି ଏକାଠି କିଛି କରନ୍ତୁ: ଦୋକାନର ଷ୍ଟକ୍ ଗଣିବା, ବଜାରକୁ ଯିବା, ପମ୍ପ ମରାମତି। କାମ କରୁ କରୁ କଥା ସହଜରେ ବାହାରେ।
- ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ବଦଳରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତୁ, ଯେମିତି 'ଏ ବର୍ଷ ଚାଷୀମାନଙ୍କ ଧାର କେତେ ବାକି ଅଛି?'
- ନିଜ କଥା ଆଗ କୁହନ୍ତୁ: 'ମୋ ଅଫିସରେ ବି ଏ ମାସ ଟଙ୍କା ନେଇ ଚାପ ଥିଲା।' ଏଥିରେ ବାପା ଜାଣନ୍ତି ଚିନ୍ତା କହିବା ଲଜ୍ଜାର କଥା ନୁହେଁ।
- ଉପଦେଶ ନୁହେଁ, ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ: 'ତୁମେ ଚାହିଁଲେ ମୁଁ ଖାତାର ହିସାବ ଫୋନରେ ଏକ ସିଟ୍ରେ ତିଆରି କରିଦେବି।'
- ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ସବୁ ନ ପଚାରନ୍ତୁ; ଆଜି ଗୋଟିଏ କଥା ଖୋଲିଲେ ତାହା ଯଥେଷ୍ଟ।
ଯାହା କହିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ
'ତୁମେ କେବେ କିଛି କହୁନାହଁ' ଭଳି ଅଭିଯୋଗ ନିରବତାକୁ ଆହୁରି ଗଭୀର କରେ। 'ତୁମେ ବୁଢ଼ା ହେଲଣି, ଦୋକାନ ଛାଡ଼ିଦିଅ' ଭଳି ପରାମର୍ଶ, ଯେତେ ଭଲ ପାଇବାରୁ ଆସୁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଚୟ ହରାଇବା ପରି ଶୁଣାଯାଏ। ମାଆଙ୍କୁ ବାପାଙ୍କ କଥା ଆଣିବାର ମାଧ୍ୟମ କରିବା ମଧ୍ୟ ଭଲ ନୁହେଁ; ମାଆଙ୍କ ନିଜ ଭାର ଅଛି, ଆଉ ବାପା ଜାଣିଲେ ଭାବିପାରନ୍ତି ପଛରେ କଥା ହେଉଛି। ସିଧା, ନରମ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହ ରୁହନ୍ତୁ।
ଭାରର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ହାତକୁ ନେବା
ଅନେକ ସମୟରେ ବାପାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାମରେ ଲୁଚିଥାଏ, ଯାହା ଆପଣ ଭାଗ କରିପାରିବେ। ଅର୍ପିତା ପାଇଁ ସେହି କାମ ହେଲା ଉଧାରି ଖାତା: କିଏ କେତେ ଦେବାକୁ ଅଛି, କେଉଁ ଧାର କେତେ ପୁରୁଣା। ଖାତାଟି ଫୋନର ଏକ ସରଳ ସିଟ୍ରେ ଉତାରିଲେ ବାପା ପ୍ରଥମ ଥର ପୂରା ଚିତ୍ର ଦେଖିବେ, ଆଉ କେଉଁ ଚାଷୀଙ୍କ ସହ କେମିତି କିସ୍ତିରେ ଧାର ଫେରାଇବାର କଥା ହେବ, ତାହା ମିଶି ଭାବିହେବ। ଯଦି ଆପଣ ଟଙ୍କାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି, ସେ କଥା ଏମିତି କୁହନ୍ତୁ ଯେମିତି ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନ ରହେ: 'ଏ ମାସ ଦୋକାନର ନୂଆ ଷ୍ଟକ୍ ପାଇଁ ମୋ ଭାଗ ରଖ।'
ଶରୀର ବି କଥା କହେ
ଚୁପ୍ ରହୁଥିବା ଚିନ୍ତା ପ୍ରାୟ ଶରୀରରେ ଦେଖାଯାଏ: ନିଦ ନ ହେବା, ଭୋକ କମିବା, ରକ୍ତଚାପ ବା ଚିନି ବଢ଼ିବା, ଛାତିରେ ଭାର ଲାଗିବା। ପଚାଶ ପରେ ଏସବୁର ନିୟମିତ ଯାଞ୍ଚ ଦରକାର। 'ତୁମେ ଅସୁସ୍ଥ' ନ କହି କୁହନ୍ତୁ, 'ଚାଲ, ଦୁହେଁ ଏକାଠି ଚେକଅପ୍ କରାଇବା; ମୋର ବି କରିବାର ଅଛି।' ଡାକ୍ତର ଯେଉଁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତି, ତାହା ନିୟମିତ ଖାଉଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ନରମ ଭାବେ ଖବର ରଖନ୍ତୁ।
ଯେତେବେଳେ ନିରବତା ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଏ
ଯଦି ବାପା କହନ୍ତି 'ମୋ ଦ୍ୱାରା ଆଉ କିଛି ହେବ ନାହିଁ', 'ମୁଁ ନ ଥିଲେ ତୁମେ ଭଲରେ ରହିବ', ବା ସପ୍ତାହ ସପ୍ତାହ ନିଦ ଓ ଖାଇବା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ନିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। Tele-MANAS 14416 (ବା 1-800-891-4416) ମାଗଣା ଓ ଚବିଶ ଘଣ୍ଟା ଖୋଲା, ଆଉ ସେଠି ଓଡ଼ିଆରେ କଥା ହୋଇହୁଏ; ବାପା ନିଜେ ଫୋନ କରିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଆପଣ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ଏକାଠି କରିପାରନ୍ତି। ଜୀବନ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ବିପଦ ଲାଗିଲେ 112 ରେ ଡାକନ୍ତୁ, ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଏକା ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ବାପାଙ୍କ ଜାତକ, କେବଳ ତାଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ
ଅନେକ ଓଡ଼ିଆ ଘରେ ବାପା ନିଜେ ପଞ୍ଜି ଦେଖନ୍ତି, ଜାତକ କଥାରେ ଆଗ୍ରହ ରଖନ୍ତି। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ବାପା ଏମିତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଜାତକ ନେଇ ଏକାଠି କଥା ହେବା ଏକ ସହଜ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ, ଯେଉଁଠି ସେ ନିଜେ ନିଜ କଥା କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଜାତକ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନର ଅବସ୍ଥା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା, ବା ତାଙ୍କୁ ନ ପଚାରି ତାଙ୍କ ଜାତକ ଖୋଲିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ; ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ଜାତକରୁ ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ପଢ଼ିହୁଏ ନାହିଁ। Astro Ratan ରେ ପରିବାରର ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ପ୍ରୋଫାଇଲ୍ ରଖିହୁଏ, ସେହି ଲୋକଙ୍କ ନିଜ ଜନ୍ମ ବିବରଣୀରୁ ଓ ସମ୍ମତି ନେଇ; ବିସ୍ତାର ପରିବାର ଜ୍ୟୋତିଷ ପୃଷ୍ଠାରେ ଅଛି। ପିଲାଙ୍କ କ୍ୟାରିଅର୍ ନେଇ ବାପାମାଆଙ୍କ ଚିନ୍ତା ବିଷୟରେ ଏହି ଲେଖା ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିପାରନ୍ତି।
ବାପାଙ୍କ ନିରବତା ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ବଡ଼ ଭାଷଣ ନୁହେଁ, ପାଖରେ ବସିବାର ସମୟ ଦରକାର।
ପରଦିନ ସକାଳେ ଦୋକାନରେ
ପରଦିନ ସକାଳେ ଅର୍ପିତା ଦୁଇ କପ୍ ଚା ନେଇ ଦୋକାନକୁ ଗଲା, ଆଉ କହିଲା, 'ବାପା, ମୋତେ ଖାତା ଦେଖିବା ଶିଖାଅ। ପୁନେରେ ମୋ କାମରେ ଦିନସାରା ହିସାବ ଆଉ ତାଲିକା।' ବାପା ପ୍ରଥମେ ହସିଦେଲେ, ତା'ପରେ ଖାତାଟି ତା' ଆଡ଼କୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ। ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ପରେ ସିଟ୍ରେ ବତିଶ ଜଣ ଚାଷୀଙ୍କ ନାମ ଥିଲା, ଆଉ ବାପା ନିଜେ କହିଲେ, 'ଏ ବର୍ଷ ବର୍ଷା କମ୍ ହେଲେ ଅନେକେ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେଇଥିପାଇଁ ଶୋଇପାରୁନଥିଲି।' ସବୁ ସମସ୍ୟା ସେଦିନ ସମାଧାନ ହେଲା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଫେରିବା ଦିନ ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ବାପା ଅନେକ ବର୍ଷ ପରେ ତାକୁ ପଚାରିଲେ, 'ତୋ ଅଫିସର ଚାପ କମିଲା ତ?'
Key takeaways
- ସବୁ ବାପା ଚୁପ୍ ନୁହଁନ୍ତି, ଆଉ ନିରବତାର ଅର୍ଥ ଅନୁମାନ କରିହୁଏ ନାହିଁ; ପାଖରେ ରହିବା ପ୍ରଥମ ପାଦ।
- ମୁହାଁମୁହିଁ ପ୍ରଶ୍ନ ବଦଳରେ ଏକାଠି କିଛି କାମ କରୁ କରୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଛୋଟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତୁ।
- ଉପଦେଶ ନୁହେଁ, ଭାରର ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ହାତକୁ ନିଅନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନ ରଖି।
- ନିଦ, ଭୋକ ବା ରକ୍ତଚାପରେ ବଦଳ ଦେଖିଲେ ଏକାଠି ଡାକ୍ତରୀ ଯାଞ୍ଚର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଅନ୍ତୁ।
- ନିରାଶାର କଥା ଶୁଣିଲେ Tele-MANAS 14416, ତୁରନ୍ତ ବିପଦରେ 112; ତାଙ୍କ ଜାତକ କେବଳ ତାଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ।
ଯେଉଁ ସାଙ୍ଗର ବାପା ସବୁବେଳେ 'କିଛି ନାହିଁ' କହନ୍ତି, ତାକୁ ପଠାନ୍ତୁ; ଏଥିରେ ନିରବତା ପାଖରେ ବସିବାର ଓ କଥା ଖୋଲିବାର ସରଳ ବାଟ ଅଛି।
ବାପା ନିଜେ ପଞ୍ଜି ଓ ଜାତକ ଭଲ ପାଆନ୍ତି କି? ତାଙ୍କ ସମ୍ମତି ନେଇ ତାଙ୍କ ପ୍ରୋଫାଇଲ୍ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଆଉ Astro Ratan ରେ ଓଡ଼ିଆରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପଚାରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆପଣ ପାଖରେ ବସି।
