Courses ਢੇਰ ਸਾਰੇ, ਕੰਮ ਸਿਫ਼ਰ—ਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਵੀ ਬਚਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਬਣ ਗਿਆ?
ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ, ਇੱਕ ਆਖ਼ਰੀ ਤਰੀਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸਬੂਤ ਮਿੱਥੋ।
Direct answer
ਹਾਂ, ਸਿੱਖਣਾ ਵੀ ਬਚਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ video ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਲਾਜ ਹੋਰ course ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਠੋਸ ਨਤੀਜਾ ਚੁਣੋ, ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਤਰੀਕ ਰੱਖੋ, ਨਵੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਬੰਦ ਕਰੋ, ਵੇਖਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਉੱਤੇ ਲਾਓ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ।
ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜ ਕੇ ਚਾਲੀ ਮਿੰਟ
ਸੰਗਰੂਰ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖਾਦ-ਬੀਜ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਹਿਸਾਬ ਲਿਖ ਕੇ ਛੱਬੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਰਨਜੀਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਸੁਪਨਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ: graphic designer ਬਣਨਾ। ਉਸ ਰਾਤ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਆਇਆ, “ਆਖ਼ਰੀ ਦੋ ਘੰਟੇ, design ਦਾ ਪੂਰਾ bundle ਅੱਧੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ।” ਉਹ checkout ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, UPI ਦਾ pin ਪਾਉਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਪਿੱਛੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ tab ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪਈ: ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਰੀਦੇ ਛੇ courses, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਰੀ ਪੱਟੀ, ਬਾਰਾਂ ਫ਼ੀਸਦੀ, ਇਕੱਤੀ ਫ਼ੀਸਦੀ, ਚਾਰ ਫ਼ੀਸਦੀ। ਫ਼ੋਨ ਦੇ saved ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਚਾਲੀ reels। ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੀ ਪੂਰਾ ਬਣਾਇਆ design ਨਹੀਂ।
ਸਿੱਖਣਾ ਕਦੋਂ ਲੁਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ
ਤਰਨਜੀਤ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਹਰ ਰਾਤ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ videos ਵੇਖਦਾ ਹੈ, notes ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਵੇਂ tools ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਮਸਲਾ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਹੈ। ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਾਮ ਹੈ: ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ। ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ: ਬਣਿਆ ਕੰਮ ਮਾੜਾ ਵੀ ਨਿਕਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਵਾਂ course ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਪਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਕਿ ਅਗਲਾ course ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਹਿਸਾਬ
ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਾਫ਼ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਤਰਨਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ courses ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ: ₹449, ₹499, ₹1,999, ₹3,499, ₹799 ਅਤੇ ₹2,499। ਜੋੜ ₹9,744 ਬਣਿਆ। ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਗੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਣਿਆ ਕੋਈ ਕੰਮ। ਦੂਜਾ ਖ਼ਾਨਾ ਪੂਰਾ ਖ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਰੋ। ਮਕਸਦ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ। ਕਮੀ ਉਸ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ course ਨਹੀਂ ਵੇਚਦਾ: ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਿਆ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਕੰਮ।
ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ, ਇੱਕ ਤਰੀਕ, ਇੱਕ ਸਬੂਤ
ਟੀਚਾ “design ਸਿੱਖਣਾ” ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਟੀਚਾ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਤਰਨਜੀਤ ਨੇ ਮਿੱਥਿਆ: ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਸਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣੀਆਂ। ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਾਲੀ ਮਿਠਾਈ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਮੀਨੂ ਕਾਰਡ, ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਬੋਰਡ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਦੇ gym ਦਾ ਪੋਸਟਰ। ਆਖ਼ਰੀ ਤਰੀਕ ਕੈਲੰਡਰ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਗੋਲੇ ਵਿੱਚ। ਅਤੇ ਸਬੂਤ: ਤਿੰਨੇ ਕੰਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਜਨਤਕ portfolio ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ।
ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਨੇਮ
- ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਨਹੀਂ। ਸੇਲ ਵਾਲੀਆਂ emails ਦੀ ਗਾਹਕੀ ਹੁਣੇ ਰੱਦ ਕਰੋ।
- ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਰੀਦੇ courses ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖੋ ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਅੜੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰੇ। ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
- ਹਰ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਚਾਲੀ ਮਿੰਟ ਬਣਾਉਣਾ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਵੇਖਣਾ।
- Saved reels ਵਾਲਾ folder ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿਓ। ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
- ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਝਾਅ ਲਿਖ ਲਓ।
- ਰੋਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਲਿਖੋ: ਅੱਜ ਕੀ ਬਣਿਆ। ਕੀ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨਹੀਂ।
ਜਦੋਂ ਬਣਾਇਆ ਕੰਮ ਮਾੜਾ ਲੱਗੇ
ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਰਨਜੀਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੀਨੂ ਕਾਰਡ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਬੇਢੰਗਾ ਲੱਗਾ; ਅੱਖਰ ਭੀੜੇ, ਰੰਗ ਲੜਦੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਸੈਂਕੜੇ reels ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਖ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਫ਼ਾਸਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਚੀਜ਼ ਭਰਦੀ ਹੈ: ਹੋਰ ਬਣਾਉਣਾ। ਮਾੜਾ ਲੱਗਣ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਤੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਇਹੀ ਦੋ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਈਮਾਨਦਾਰ ਸਬੂਤ ਹੋਣਗੇ।
ਦੁਕਾਨ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚਕਾਰ
ਤਰਨਜੀਤ ਦੀ ਉਲਝਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਪਿਤਾ ਜੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ ਉਹ ਦੁਕਾਨ ਸਾਂਭੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ courses ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸਲ ਗੱਲਬਾਤ ਟਲਦੀ ਰਹੇ: ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਪੂਰੇ ਕੰਮ ਉਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੌਖਾ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁਣ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਠੋਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਲਤ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਵਾਲਾ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵੀ ਇੱਕ course ਹੀ ਹੈ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿੰਸ਼ੋਤਰੀ ਦਸ਼ਾ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਸੁਭਾਵਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਦਸ਼ਾ ਬਿਨਾਂ ਬਣਾਏ portfolio ਨਹੀਂ ਭਰਦੀ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਉਡੀਕ ਉਹੀ ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਲੇਖ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੌਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਰੀਅਰ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਵੇਖੋ, ਜਾਂ Astro Ratan ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛੋ। ਪਰ ਪਹਿਲਾ design ਅੱਜ ਰਾਤ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਜੇ ਸਿੱਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਤੀਹਵਾਂ ਦਿਨ
ਮਿਠਾਈ ਵਾਲੇ ਲਾਲਾ ਜੀ ਨੇ ਨਵਾਂ ਮੀਨੂ ਕਾਰਡ ਵੇਖ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਟੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਉੱਤੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਛਪਵਾਈ ਦੇ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਤਰਨਜੀਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਮਾਈ। Gym ਵਾਲਾ ਪੋਸਟਰ ਅਜੇ ਅਧੂਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਅਧੂਰੇ ਵਜੋਂ ਹੀ portfolio ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਛੇ courses ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ account ਵਿੱਚ ਪਏ ਨੇ। ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਅੜਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ।
Key takeaways
- Course ਖ਼ਰੀਦਣਾ ਅਕਸਰ ਭਵਿੱਖ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਖ਼ਰੀਦਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ।
- ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ, ਇੱਕ ਤਰੀਕ, ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸਬੂਤ: ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀਆਂ ਨੇ।
- ਤੀਹ ਦਿਨ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਣ ਉੱਤੇ।
- ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਕੱਚਾ ਲੱਗੇਗਾ; ਇਹ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੋਸਤ ਲਈ ਜਿਸ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਸੌ saved reels ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਛੱਡੇ courses ਨੇ, ਪਰ ਦਿਖਾਉਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਦਸ਼ਾ-ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ, ਇਹ Astro Ratan ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛੋ, ਪਰ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਅੱਜ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
