ਗੱਲਬਾਤੀ ਪੰਜਾਬੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ)
Family business decisionsਗੱਲਬਾਤੀ ਪੰਜਾਬੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ)

ਪਿਓ-ਦਾਦੇ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਾਂਭਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਬਣਾਵਾਂ?

ਇਸ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਨਾ ਬਣਨ ਦਿਓ; ਪੱਕੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਭੂਮਿਕਾ, ਆਪਣੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਥੀ ਤਰੀਕ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਤਜਰਬਾ ਕਰੋ।

2026-11-02 7 min · 1,486 words

Direct answer

ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੇਲ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਮਦਦ, ਵਾਰਸ, ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਦਾ ਸਹਾਰਾ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨ ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ, ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਹੱਕ, ਤਨਖ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਤਰੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀ ਹੋਵੇ। ਪੱਕਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਚਾਬੀਆਂ

ਖੰਨੇ ਦੀ ਅਨਾਜ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਝੋਨੇ ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵੇਲੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆੜ੍ਹਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਦਾਲ ਦੀ ਕੌਲੀ ਕੋਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। “ਤੇਰੇ ਦਾਦੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਦੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਗੋਡੇ ਜਵਾਬ ਦੇਈ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ ਛੇ ਵਜੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀਂ।” ਮਾਂ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਜੋੜਿਆ, “ਪਿਓ ਦਾ ਹੱਥ ਵਟਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਬਿਗਾਨਿਆਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਰੱਖਿਆ।” ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ laptop ਉੱਤੇ ਪੁਣੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਦਾ email ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪਿਆ ਸੀ: supply chain analyst ਦੀ ਨੌਕਰੀ, ਘਰੋਂ ਕੰਮ, ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੁਆਇਨਿੰਗ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਬੀਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਥਾਲੀ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ।

ਗ਼ਲਤ ਤੱਕੜੀ ਉੱਤੇ ਤੋਲਿਆ ਸਵਾਲ

ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਤੱਕੜੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ: ਜੇ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ, ਜੇ ਪੁਣੇ ਵਾਲੀ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਤਾਂ ਮਤਲਬੀ। ਇਸ ਤੱਕੜੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਜਵਾਬ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਤੁਲਦਾ। ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਤਿੰਨ ਨੇ: ਕੀ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ? ਉੱਥੇ ਮੇਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਅਤੇ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਮਿਲੇਗੀ? ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

“ਗੱਦੀ ਸਾਂਭ” ਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ

ਇੱਕੋ ਵਾਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਈ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪੁੱਤ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੋਲ ਕੌਣ ਰਹੇਗਾ। ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਦਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਵੱਖਰੇ ਨੇ। ਇਸ ਲਈ ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਲੇ ਸਿੱਧਾ ਪੁੱਛੋ: “ਪਾਪਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋਵੇਗੀ?” ਜਵਾਬ ਅਕਸਰ ਉਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਟੀ ਵੇਲੇ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜੁਆਇਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇ

ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਝਗੜੇ ਅਣਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲਓ।

ਸਵਾਲਧੁੰਦਲਾ ਜਵਾਬਸਾਫ਼ ਜਵਾਬ
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?“ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਂਭਣਾ”ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਦਾ computer ਰਿਕਾਰਡ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿੰਮੇ
ਫ਼ੈਸਲੇ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ?“ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ”ਇੱਕ ਮਿੱਥੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਕੰਮ ਮੈਂ ਆਪ ਤੈਅ ਕਰਾਂਗਾ
ਪੈਸਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗਾ?“ਘਰ ਦਾ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ”ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਤੈਅ ਰਕਮ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ
ਗ਼ਲਤੀ ਹੋਈ ਤਾਂ?ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਝਿੜਕਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲਿਆਂ ਗੱਲ
ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਦੋਂ?ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਉਮਰ ਭਰ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾਸੀਜ਼ਨ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮਿੱਥੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ

ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਤਜਰਬਾ

ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਾਲੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਤਜਰਬਾ ਰੱਖੋ। ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਵਰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਝੋਨੇ ਦਾ ਇਹ ਸੀਜ਼ਨ ਉੱਪਰ ਲਿਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੈਠ ਕੇ ਵੇਖੇ ਕਿ ਕੀ ਠੀਕ ਚੱਲਿਆ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਰੂਪ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ: ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਹਰ ਨੌਕਰੀ, ਹਰ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਗੱਲ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਸ਼ਰਤ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਮੰਨ ਲੈਣ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਾਂਹ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਂਹ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ

  • ਸਵੇਰੇ ਮੰਡੀ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਊਰਜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ?
  • ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਾਂ ਹਰ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਪੁੱਛਣਾ ਪਿਆ?
  • ਕੀ ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਥਾਂ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
  • ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਘਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੌੜਾ?
  • ਦੂਜੇ ਰਾਹ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?

ਜੇ ਜਵਾਬ ਨਾਂਹ ਨਿਕਲੇ

ਨਾਂਹ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਨਾ ਕਹੋ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਠੋਸ ਬਦਲ ਰੱਖੋ: ਹਰ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਹੱਥ ਵਟਾਉਣਾ, ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੁਨੀਮ ਲੱਭ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ, ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ computer ਉੱਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਕੰਮ ਸੌਖਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਚਰਚਾ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਅਗਲਾ ਰੂਪ ਕੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ remote ਨੌਕਰੀ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ: ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਕਰੀਨ ਅੱਗੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕੱਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ ਕੰਮ ਦਿਸਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ remote ਕੰਮ ਦੀ ਇਕੱਲਤਾ ਵਾਲਾ ਲੇਖ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਓ।

ਜੇ ਜਵਾਬ ਹਾਂ ਨਿਕਲੇ

ਹਾਂ ਵੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲਿਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਡਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਸੀਂ “ਛੋਟੇ ਸਰਦਾਰ” ਹੀ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਓ। ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਜੋੜੀ ਰੱਖੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੋਰਸ ਜਾਂ ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ। ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ, ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਸੇ CA ਜਾਂ ਵਕੀਲ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਅੱਜ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਅਣਕਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲੀ ਕਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਟੱਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਮੋੜ ਉੱਤੇ ਕੁੰਡਲੀ ਵੇਖਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਆਮ ਹੈ। ਵੈਦਿਕ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਭਾਵ ਕੰਮ ਅਤੇ ਰੁਤਬੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿੰਸ਼ੋਤਰੀ ਦਸ਼ਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹੜੀ ਮਹਾਦਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਦਸ਼ਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਜਾਂ ਸਿੱਖਣ ਵਰਗੇ ਕਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕੋਈ ਚਾਰਟ ਇਹ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਪੁੱਤ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵੇਖਣੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਕਰੀਅਰ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਦੀ ਹੱਦ ਅਤੇ ਢੰਗ ਦੋਵੇਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਪਿਓ ਦੀ ਗੱਦੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਨੇ ਪੁਣੇ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਸੱਚ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਜੁਆਇਨਿੰਗ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਪੰਨਾ ਰੱਖਿਆ: ਇਹ ਸੀਜ਼ਨ ਮੈਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਸਾਂਭਾਂਗਾ, ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਾਂ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਬੋਲੇ, “ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਕਰੇਂਗਾ?” ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਨੂੰ ਉਸ ਪਲ ਸਮਝ ਆਇਆ ਕਿ ਅਸਲ ਡਰ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਦਾ ਸੀ। ਉੱਥੋਂ ਗੱਲ ਸੌਖੀ ਹੋ ਗਈ।

Key takeaways

  • “ਗੱਦੀ ਸਾਂਭ” ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਅਸਲ ਮੰਗ ਪਛਾਣੋ: ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਮਦਦ, ਵਾਰਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ; ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਹੱਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
  • ਕੰਮ, ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਹੱਕ, ਤਨਖ਼ਾਹ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਜੁਆਇਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ।
  • ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
  • ਨਾਂਹ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਰੱਖੋ: ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਵਟਾਉਣਾ, ਨਵਾਂ ਮੁਨੀਮ ਸਿਖਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਉੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਗੱਲ।

ਜਿਸ ਦੋਸਤ ਦੇ ਘਰ ਹਰ ਰੋਟੀ ਉੱਤੇ “ਦੁਕਾਨ ਕਦੋਂ ਸਾਂਭੇਂਗਾ” ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਦਾ ਢੰਗ।

ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲੀ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਦਸ਼ਾ-ਦੌਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ Astro Ratan ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਟੱਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।

FAQ

ਜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਕਿਉਂ?

ਇਹ ਸਵਾਲ ਟੱਬਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੀਆਂ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਉਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਹੱਕ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ।

ਕੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਹਰ ਨੌਕਰੀ ਕਰਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ?

ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿਆਣਾ ਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਹਰੋਂ ਸਿੱਖੇ ਢੰਗ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦੇ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਟਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਦਦ ਦਾ ਢੰਗ ਟੱਬਰ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਅ ਹੋਵੇ।

ਪਿਤਾ ਜੀ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਸਮਝਣ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?

ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਂਝੀ ਯੋਜਨਾ ਕਹੋ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਲਈ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਟੱਬਰ ਦੇ CA ਨੂੰ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਓ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। ਇੱਕ ਪੰਨਾ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਜੇ ਮੈਂ ਨਾਂਹ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ?

ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੁਲਾਜ਼ਮ, ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ, ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੇਚਣਾ, ਕਈ ਰਾਹ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਇਹ ਚੋਣਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਵੀ ਨੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰੋ।